گاهی فکر میکنم ... من از خود چه دارم که گاه و بی گاه نامم

گاهی فکر میکنم ... من از خود چه دارم که گاه و بی گاه نامم را کنار تو جای میدهم شاید که رنگی از تو بگیرد ...
خودم را با تو ... و در کنار تو ..معرفی میکنم ...من کیستم که در کنار تو باشم ...؟ نه لایقش هستم و نه.....
و مغرورانه و سرمست خیابان های دلم را به نام تو میزنم و دریغ ... که نه من تو را دارم و نه....
هستی ولی به جای وجودت فقط و فقط نامت را حس میکنم و شاید .... خودم اینگونه میخواهمت که چه بد خواستنی است ؛ نامت را به وجودت ترجیح دادن ... من کیستم که در این روز های سخت انتظار خود را با نامت و اینگونه که خواستمت سرگرم میکنم و تو .... در تلاش برای یاری ام ... اما.... من خوابم ... خوابی عمیق و دردناک ... خوابی که نه کسی ان را میخواهد و نه ... ولی من با خواب هایی که میبینم خوشم ... یک خوشی در این دنیای.... که شاید تو را ... و این بار تو را .... نه نامت را .. و نه رد پایت را ... بلکه تورا ببینم و نه باز هم با دلم بلکه باچشمم ... که باور کنم هستی ... آخر جاهل عقل نداشته اش به چشم هایش است.. چشم هایی که منتظر رویت روی توست ....
تویی که با بودنت به من وجود میدهی ... به من "بودن " میدهی ... ولی من باز هم به نامت اکتفا میکنم ... با ترسی بیهوده که مبادا در تلاش برای دیدنت .. و نه دیدن نامت .. بلکه دیدن خودت نامت را هم از دست بدهم ... در این دنیای وارونه نامت هم غنیمت است ....
نامت را برایم باقی بگذار و شجاعت تلاش.. برای دیدن خود تو و نه ؛ نامت.....
#شهید
#گمنام
#شهید_گمنام