ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﺍﻧﺠﯿﺮ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ

ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ ﺍﻧﺠﯿﺮ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﯾﮑﻬﻮ ؛ ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻦ ﺭﻧﮓ ﻭ ﻭﺍﺭﻧﮓ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺕ ...
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺑﯽ ﻫﻮﺍ ﮐﻪ ﺍﺻﻼ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﭼﻪ ﺷﺪ ... ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺪ ...
ﺍﺻﻼ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﻋﻠﯽ ﭼﭗ
ﻭ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻟﺬﺕ ﻣﯽ ﺑﺮﯼ ..
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﻋﻄﺮ ﺑﻬﺎﺭﻧﺎﺭﻧﺞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﭻ ﺩﺭ ﭘﯿﭻ ﺩﻟﺖ ،
ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ ... ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﻤﯿﻖ ؛
ﮐﻪ ﻋﻄﺮ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﯼ ﻋﻤﺮﺕ ؛
ﺩﺭ ﺭﯾﻪ ﻫﺎﯾﺖ ﺫﺧﯿﺮﻩ ﮐﻨﯽ ...
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺗﻨﮓ ﺑﻠﻮﺭﯾﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﺕ
ﺟﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺟﺎﻥ ﻭ ﺩﻝ ﺩﺭ ﻫﻮﺍﯾﺸﺎﻥ ؛
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ...
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ...
ﺍﺻﻼ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺩﺭ ﻭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﺰﻧﯿﻢ !؟
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﻄﻠﻘﻨﺪ ؛
ﻟﺒﺨﻨﺪﺷﺎﻥ ... ﺗﻼﻟﻮ ﺑﺮﻕ ﭼﺸﻤﺎﻧﺸﺎﻥ ؛
ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺭﺍﻣﺸﺎﻥ ...
ﺍﺻﻞِ ﮐﺎﺭ ، ﺗﭙﺶ ﻗﻠﺒﺸﺎﻥ ...
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﮒ ﻭ ﺭﯾﺸﻪ ﺍﺕ ﺗﺰﺭﯾﻖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .
ﻭ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﺰﯾﺰﻧﺪ ؛ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺑﮑﺮﻧﺪ ؛
ﮐﻪ ﺩﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺍﻧﮕﺸﺘﺖ ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﺑﻬﺸﺎﻥ ...
ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﯾﮏ ﺩﻧﯿﺎ ﺣﺴﺮﺕ !
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ؛ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ... ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ...
ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﺸﺎﻥ ؛
ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﻧﺸﺎﻧﺪ ﺭﻭﯼ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﻤﺎﻥ ...
ﻭ ﻣﻦ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﯾﻦ ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ♡