ﺍﯾﻦ ﺷﺎﻋﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺎ

ﺍﯾﻦ ﺷﺎﻋﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺎ
ﻣﯿﮕﻪ : " ﺑﺮﺧﯿﺰ ﻭ ﻣﺨﻮﺭ ﻏﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺬﺭﺍﻥ "
ﺗﺎ ﭘﺎ ﻣﯿﺸﻢ ﻣﯿﮕﻪ :
" ﺑﻨﺸﯿﻦ ﻭ ﺩﻣﯽ ﺑﻪ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﯽ ﮔﺬﺭﺍﻥ "

ﻓﻌﻼ ﻧﯿﻢ ﺧﯿﺰ ﻣﻮﻧﺪﻡ ﺗﺎ ﺗﮑﻠﯿﻔﻢ ﺗﻮ ﺑﯿﺖ ﺑﻌﺪﯼ
ﻣﺸﺨﺺ ﺑﺸﻪ