ﻣﺮﺩﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻤﺎﻡِ ﺍﻣﯿﺪﺷﺎﻥ ﺭﺍ

ﻣﺮﺩﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻤﺎﻡِ ﺍﻣﯿﺪﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﻻ ﺑﻪ ﻻﯼِ ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ
ﻗﺎﯾﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎﻧﻮ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﯽ ﺣﺴﺎﺏ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﺮﺩﻧﺸﺎﻥ ﺑﺒﺮﯼ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪﻥِ ﺗﺎﺭ ﺑﻪ ﺗﺎﺭِ ﺍﻣﯿﺪ
ﻣﯿﺎﻥِ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺸﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﯿﺎﻥِ ﺳﮑﻮﺗﺸﺎﻥ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﺸﮑﻨﯽ ﺳﮑﻮﺗﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻝِ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮﺍﺳﺸﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ﻧﺰﺩﯾﮑﺸﺎﻥ ﺑﻨﺸﯿﻨﯽ
ﻧﮕﺎﻫﺸﺎﻥ ﮐﻨﯽ
ﺗﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﺳﻮﺍ ﮐﻨﺪ ﺩﻝ ﺭﺍ
ﻣﺮﺩﻫﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﻏﺮﻭﺭﺷﺎﻥ
ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭِ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺘﺎﻥ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺧﺮﺩﻩ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ
ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﺣﺮﻣﺖِ ﺣﺮﯾﻢِ ﺩﻧﯿﺎﯾﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﺪ
ﻣﺮﺩﻫﺎ ﺁﺭﯼ ﻣﺮﺩﻫﺎ
ﮔﺎﻫﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼِ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ
ﺗﻮ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﭘﺎﯼِ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻥ
ﻣﻦ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﭘﺎﯼِ ﺩﻧﯿﺎﯾﻤﺎﻥ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ
ﺗﻮ ﺑﺨﻨﺪ ﻣﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﺍﻧﻢ
ﺗﻮ ﺑﻨﺸﯿﻦ
ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺭِ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺍﻧﻢ......