و روزی از روزها رسول خدا به منزل ما آمد. برای پذیرایی از

و روزی از روزها رسول خدا به منزل ما آمد. برای پذیرایی از ایشان کاسه خرما و ظرف شیر و سرشیری که ام ایمن برای ما هدیه آورده بود را در مقابل حضرتش رسول خدا نهادیم.

رسول خدا از آن غذا تناول فرمود. پس از آن پدرم امیرالمؤمنین برای شست وشو آب روی دستان ایشان ریخت. آن حضرت پس از شستن، دست های مرطوب خود را به صورت و محاسنش کشید، سپس برخاست و در گوشه ای از اتاق که محل نماز بود به نماز ایستاد. در آخرین سجده نماز، به شدت گریست و گريه طولانی کرد، سپس سر از سجده برداشت و نماز را به پایان برد. هیچ کدام از اهل خانه نتوانست سبب گریه حضرت را سؤال کند. من که از همه کوچکتر بودم جلو رفتم و روی پاهای رسول خدا ایستادم و سر حضرت را روی سینه ام بود و چانه ام بر سر ایشان قرار داشت و عرضه داشتم :

پدر! چرا گریه کردی؟ رسول خدا صلی الله علیه فرمود: فرزندم ! امروز که جمع شما را نگریستم به قدری خوشحال شدم که پیش از این، چنین نشاطی را در خود احساس نکرده بودم. تا این که، جبرئیل فرود آمد و به من خبر داد که شما همگی کشته خواهید شد و مدفن شما پراکنده خواهد بود. خدا را حمد و ستایش کردم و برای شما درخواست خیر کردم.

از رسول خدا (ص) پرسیدم: پدرجان! چه کسی به زیارت مزارهای ما خواهد آمد، با این که از هم جدا و متفرق دفن شده ایم؟

فرمود: گروه هایی از امت من، به زیارت مرقدهای شما خواهند آمد که قصدشان زیارت، نیکی و احسان به من است و من نیز در قیامت ملاقات شان می کنم، دست شان را می گیرم و آنها را از ترس و وحشت و گرفتاری آن روز نجات می دهم.

حسین_از_زبان_حسین(ع)
#امام_حسین(ع) #میلاد_امام_حسین(ع)
بریده_کتاب