درد هایــــــــــــم را مینویســـــــــــــم در صفحه ای

درد هایــــــــــــم را مینویســـــــــــــم در صفحه ای
مجـــــــــــازی...
تا دل بی طاقتــــم برای لحظاتــــی هم که شده ارام
بگیــــــــــــــرد...
تا شبنــم چشمانـــم برای لحظاتـــی هم که شـــده
نچکـــــــــــــد...
سرازیــــــــر نشـــــــــود...
تا حتی ذره ای هم که شده سبـــــک شوم
نمیدانــــی نه نمیدانـــــی
ایـــــن روزها چقــــــدر پرم پـــــرم از بغضـــــی بـی انتــــــــها پـــرم از فریادی که در گلـــو خفه شده
اما حــــرف نمیزنـــم سکـــوتی میکنـــــم
به مساحـــت تمام دردهای بی درمانـــــم ببیــــن مــــــــــرا...
روزه ی سکــــــوت گرفته ام این روزها
نه اینکه دردی نیســـت نــــــــــــــه... درد هســـت...
زخـــــــــــم هســت...
اما گـــــــــــــــوش شنوایـــــــی نیســـــت...