ﮐﺪﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ

ﮐﺪﺧﺪﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﮔﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺧﺪﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ
ﮐﺪﺧﺪﺍﯾﯽ ﺳﺖ ، ﺧﺪﺍ ﻧﯿﺴﺖ ، ﺑﻼﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﯼ ﺳﺖ ﺑﮕﻮﺵ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﺳﺖ
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﺵ ﺩﺭ ﺩﻩ ﻣﺎ ﻧﯿﺴﺖ ، ﺟﺪﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ
ﺑﯿﻨﻮﺍ ! ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ
ﮐﺪﺧﺪﺍ ﺩﯾﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ !
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ
ﺑﯿﻨﻮﺍ ! ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍﯼ ﺩﻩ ﻣﺎﺳﺖ