خدا نکند انسانی از خوب بودن خسته بشود!

خدا نکند انسانی از خوب بودن خسته بشود!
خدا نکند آدمی بشود که مهربانی اش هر بار نگران و آزرده خاطرش کرده چراکه آن وقت است که میماند بلاتکلیف!
نه بد بودن را بلد است و نه توان خوب ماندنش است آن وقت است که می گریزد!
گریز از دنیای آدم ها به خلوتی که درونش پوچ پوچ است سكوتى كه قالبش تنهايي است که خودخواسته نبوده که لذت بخش نیست
((آدم ها را از خوب بودنشان خسته نکنیم ...))