در

در
پیاده رو
در حال تماشای ویترین
مغازه ها
بودم
ﮐﻪ
تنه ام به تنه آقایی
که
اونم در حال ﻋﺒﻮﺭ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩ .
ﺍﻭﻭﻩ !
ﻣﻌﺬﺭﺕ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ.
ﻣﻦ
ﻫﻢ ﻣﻌﺬﺭﺕ ﻣﯿﺨﻮﺍﻡ.
ﺩﻗﺖ ﻧﮑﺮﺩﻡ ...
ﻣﺎ
ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺆﺩﺏ ﺑﻮﺩﯾﻢ
ﻣﻦ
ﻭ
ﺍﯾﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ
ﺧﺪﺍﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮﺩﯾﻢ
ﻭ
ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﯾﻢ
ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎﯾﯽ
ﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﯾﻢ
ﭼﻄﻮﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ؟!!!
ﮐﻤﯽ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ
ﺁﻧﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﭘﺨﺘﻦ ﺷﺎﻡ ﺑﻮﺩﻡ
ﺩﺧﺘﺮﻡ
ﺧﯿﻠﯽ ﺁﺭﺍﻡ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ
ﻫﻤﯿﻨﮑﻪ
ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ
ﺑﻪ
ﺍﻭ ﺧﻮﺭﺩﻡ
ﻭ
ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻤﺶ
ﺑﺎ
ﺍﺧﻢ
ﮔﻔﺘﻢ : ﺍﻩ !
ﺍﺯ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭ ﮐﻨﺎﺭ !
ﻗﻠﺐ ﮐﻮﭼﮑﺶ
ﺷﮑﺴﺖ
ﻭ
ﺭﻓﺖ
ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ
ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﻨﺪ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻡ
ﻭﻗﺘﯽ
ﺗﻮﯼ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺑﻢ آماده خواب میشدم
و
هنوز نخوابیده و ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺑﻮﺩﻡ
ﺻﺪﺍﯼ ﺁﺭﺍﻡ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻢ ﮔﻔﺖ : ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﺁﺩﺍﺏ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﯾﺖ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﺍﻣﺎ
ﺑﺎ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺩﺍﺭﯼ
ﺑﺪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﯽ
ﺑﺮﻭ
ﺑﻪ ﮐﻒ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ .
ﺁﻧﺠﺎ
ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ تا ﮔﻞ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯿﮑﻨﯽ .
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﻠﻬﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺧﻮﺩﺵ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﭼﯿﺪﻩ.
ﺻﻮﺭﺗﯽ
ﻭ
ﺯﺭﺩ
ﻭ
ﺁﺑﯽ
ﺁﺭﺍﻡ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ
ﺳﻮﺭﭘﺮﺍﯾﺰﺕ
ﺑﮑﻨﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ﮐﻮﭼﯿﮑﺸﻮ
ﭘﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﻧﺪﯾﺪﯼ !
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺱ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﮐﺮﺩﻡ
ﺍﺷﮑﻬﺎﯾﻢ
ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺷﺪﻧﺪ .
ﺁﺭﺍﻡ
ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺨﺘﺶ
ﺯﺍﻧﻮ
ﺯﺩﻡ
و
گفتم : ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﻮ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ
ﺑﯿﺪﺍﺭ ﺷﻮ.
ﺍﯾﻨﺎ ﺭﻭ
ﺑﺮﺍﯼ
ﻣﻦ
ﭼﯿﺪﯼ؟
ﮔﻔﺘﻢ : ﺩﺧﺘﺮﻡ
ﻭﺍﻗﻌﺎً
ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ
ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﯼ
ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻧﻤﯿﺒﺎﯾﺴﺖ
ﺍﻭﻧﻄﻮﺭ
ﺳﺮﺕ ﺩﺍﺩ میکشیدم
ﮔﻔﺖ : ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺭﻩ
ﻣﻦ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﺎﻣﺎﻥ
گفتم : منم ﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﺩﺧﺘﺮﻡ
ﻭ
ﮔﻞ ﻫﺎ ﺭﻭ ﻫﻢ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ
ﺁﺑﯿﻪ ﺭﻭ
ﮔﻔﺖ : ﺍﻭﻧﺎ ﺭﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﺧﺖ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻡ
ﻭﺭﺷﻮﻥ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﭼﻮﻥ
ﻣﺜﻞ ﺗﻮ
ﺧﻮﺷﮕﻠﻦ
ﻣﯿﺪﻭﻧﺴﺘﻢ
ﺩﻭﺳﺘﺸﻮﻥ ﺩﺍﺭﯼ
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ
ﺁﺑﯿﻪ ﺭﻭ ...
سلام
وقت بخیر
متاسفانه
خیلی از ماها
متوجه نیستیم
ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﻤﯿﺮیم
اداره
ﺷﺮکت
یا دفتر و سازمانی
ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﺎﺭ میکنیم
ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﯽ
ﻇﺮﻑ
ﯾﮏ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﺍﯼ
ما
ﺟﺎﻧﺸﯿﻨﯽ
ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ !!!
ﺍﻣﺎ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﯼ
ﮐﻪ
ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﯿﮕﺬﺍﺭیم
ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻓﻘﺪﺍﻥ ما ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .
ﻭ
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮ کنیم
ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻗﻒ ﮐﺎﺭ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ
ﻭ
ﻧﻪ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﺎﻥ
ﭼﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﻧﺎ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺍﯼ !
ﺍﯾﻨﻄﻮﺭ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯿﮑﻨﯿﺪ؟