هرکه درخلوت شب از همه بیدار تراست

هرکه درخلوت شب از همه بیدار تراست
دلش از زخم زبان خسته و تب دار تراست

گرچه بر دل بخرد رنج همه عالم را
بعد پرپر شدنش نیز وفادار تراست

دل نبندد که به هرناکس و غافل ازعشق
دل بریدن به یقین ازهمه دشوارتر است

هرکه آزرد دلی شاد نگردد هرگز
بلکه درمحکمهٔ عشـق گرفتارتراست

درپیِ راه درستی که ملامـت نشوی ؟
بخدا عشق رهی ساده وهموارتراست

دلِ عـاقل نکشـد بارِ حقارت بر دوش
او که از عاشق ماتم زده بیزارتراست

هرکسی لایق پروانه شدن نیست رفیق
آن که چون شمع برافروخت سزاوار تراست