تو کجایی سهراب ؟؟؟

تو کجایی سهراب ؟؟؟
خانه ی دوست فرو ریخت سرم !
آرزویم را دستی دزدید . . .
مانده ام عشق کجا مدفون شد ؟
به چه جرمی غزلم را خواندند ؟
به چه حقی همه را سوزاندند ؟
گله دارم سهراب..... دل من سخت گرفته است!
بگو !
تا کجا باید رفت . . . تا ز چشمهای سیاه مخفی شد؟
دوست دارم بروم . . . اینهمه خاطره را از دل من بردارید!
عشق را جای خودش بگذارید . . .
بگذارید به این خوش باشم که به قول سهراب :
پشت دریا شهریست که در آن هیچکسی تنها نیست
عشق بازیچه ی آدمها نیست !
زندگی عرصه ی ماتم ها نیست ...!