امیدوارم دوسش داشته باشید
پارت اول: کابوس در قلب کوهستان
“هاه… هاه…” صدای نفسهام توی سرمای استخوانسوز کوهستان میپیچید. زندگی توی این کوهستان، مثل یه بار سنگین روی دوشهام بود. هر روز باید تا کمر خم میشدم و زغال جمع میکردم. دستهام زخم شده بودن و کمرم درد میکرد، اما چارهای نداشتم. باید برای خانوادهام غذا تهیه میکردم.
امروز هم مثل همیشه، کولهپشتیمو برداشتم و راهی جنگل شدم، بیخبر از اینکه چه کابوسی در انتظارمه. سرم رو که بالا آوردم، جیسو رو دیدم. خواهرم داشت به سمتم میدوید. لبخندی روی لبم نشست، اما این بار یه حس دلشوره هم چاشنی لبخندم شد.
“داداشی!” صدای جیسو من رو به دنیای واقعی برگردوند. جیسو کنارم ایستاد و دستاش رو دور گردنم حلقه کرد. “مراقب خودت باش، داداشی!”
خندیدم، اما دلم شور میزد. جیسو خیلی به من وابسته بود. “تو هم مراقب مامان و بابا باش، شیطون نشی!”
وقتی به شهر رسیدم و زغالها رو فروختم، حس عجیبی توی دلم چنگ انداخت. انگار یه شوم، یه اتفاق ناگوار در راه بود. سعی کردم بهش توجه نکنم و با قدمهای تند به سمت خونه راه افتادم. دلم برای دیدن مادرم و خواهر و برادرهای کوچیکترم پر میکشید.
اما وقتی به کلبه رسیدم، انگار زمان متوقف شده بود. سکوت مرگباری همه جا رو فرا گرفته بود. در کلبه باز بود و بوی خون، مثل یه کابوس، توی هوا پخش شده بود. قلبم شروع کرد به تند تند زدن، طوری که حس میکردم داره از سینهام بیرون میزنه. با ترس و لرز وارد خونه شدم و با صحنهای روبرو شدم که تا ابد توی ذهنم حک شد: مامان، بابا، خواهر و برادرهای کوچیکترم، غرق در خون، با چهرههایی درهم شکسته، روی زمین افتاده بودن. چشمهاشون بیروح و خیره مونده بود و انگار هنوز داشتن التماس میکردن.
حس کردم دارم خفه میشم. دنیا دور سرم چرخید. زانوهام سست شدن و روی زمین افتادم. “نه… نه…” زیر لب زمزمه کردم. این نمیتونه واقعی باشه. این فقط یه خوابه، یه کابوس وحشتناک.
یه صدای ضعیف، من رو به خودم آورد. “داد… داداشی…”
برگشتم و جیسو رو دیدم. خواهرم هنوز زنده بود، اما یه چیزی سر جاش نبود. چشمای جیسو به رنگ خون دراومده بود، دندوناش تیز و صورتش پر از رگههای سیاه. لبخندی شیطانی روی لباش نقش بسته بود. نگاهش خالی از هرگونه احساس بود. انگار یه موجود دیگه جاش رو گرفته بود، یه شیطان!
جیسو با یه حرکت سریع به طرفم حملهور شد. سرعتش غیرقابل باور بود. من رو به دیوار کوبید و چنگالهای تیزش رو دور گردنم حلقه کرد. درد شدیدی رو حس کردم. نفسم داشت بند میاومد.
لایک یادتون نره خوشگلا
دوستدار شما R,M,K
“هاه… هاه…” صدای نفسهام توی سرمای استخوانسوز کوهستان میپیچید. زندگی توی این کوهستان، مثل یه بار سنگین روی دوشهام بود. هر روز باید تا کمر خم میشدم و زغال جمع میکردم. دستهام زخم شده بودن و کمرم درد میکرد، اما چارهای نداشتم. باید برای خانوادهام غذا تهیه میکردم.
امروز هم مثل همیشه، کولهپشتیمو برداشتم و راهی جنگل شدم، بیخبر از اینکه چه کابوسی در انتظارمه. سرم رو که بالا آوردم، جیسو رو دیدم. خواهرم داشت به سمتم میدوید. لبخندی روی لبم نشست، اما این بار یه حس دلشوره هم چاشنی لبخندم شد.
“داداشی!” صدای جیسو من رو به دنیای واقعی برگردوند. جیسو کنارم ایستاد و دستاش رو دور گردنم حلقه کرد. “مراقب خودت باش، داداشی!”
خندیدم، اما دلم شور میزد. جیسو خیلی به من وابسته بود. “تو هم مراقب مامان و بابا باش، شیطون نشی!”
وقتی به شهر رسیدم و زغالها رو فروختم، حس عجیبی توی دلم چنگ انداخت. انگار یه شوم، یه اتفاق ناگوار در راه بود. سعی کردم بهش توجه نکنم و با قدمهای تند به سمت خونه راه افتادم. دلم برای دیدن مادرم و خواهر و برادرهای کوچیکترم پر میکشید.
اما وقتی به کلبه رسیدم، انگار زمان متوقف شده بود. سکوت مرگباری همه جا رو فرا گرفته بود. در کلبه باز بود و بوی خون، مثل یه کابوس، توی هوا پخش شده بود. قلبم شروع کرد به تند تند زدن، طوری که حس میکردم داره از سینهام بیرون میزنه. با ترس و لرز وارد خونه شدم و با صحنهای روبرو شدم که تا ابد توی ذهنم حک شد: مامان، بابا، خواهر و برادرهای کوچیکترم، غرق در خون، با چهرههایی درهم شکسته، روی زمین افتاده بودن. چشمهاشون بیروح و خیره مونده بود و انگار هنوز داشتن التماس میکردن.
حس کردم دارم خفه میشم. دنیا دور سرم چرخید. زانوهام سست شدن و روی زمین افتادم. “نه… نه…” زیر لب زمزمه کردم. این نمیتونه واقعی باشه. این فقط یه خوابه، یه کابوس وحشتناک.
یه صدای ضعیف، من رو به خودم آورد. “داد… داداشی…”
برگشتم و جیسو رو دیدم. خواهرم هنوز زنده بود، اما یه چیزی سر جاش نبود. چشمای جیسو به رنگ خون دراومده بود، دندوناش تیز و صورتش پر از رگههای سیاه. لبخندی شیطانی روی لباش نقش بسته بود. نگاهش خالی از هرگونه احساس بود. انگار یه موجود دیگه جاش رو گرفته بود، یه شیطان!
جیسو با یه حرکت سریع به طرفم حملهور شد. سرعتش غیرقابل باور بود. من رو به دیوار کوبید و چنگالهای تیزش رو دور گردنم حلقه کرد. درد شدیدی رو حس کردم. نفسم داشت بند میاومد.
لایک یادتون نره خوشگلا
دوستدار شما R,M,K
- ۸۳۶
- ۰۲ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط