سخنخدا

#سخن_خدا
ﺇِﻧَّﻤَﺎ ﻭَﻟِﻴُّﻜُﻢُ ﺍﻟﻠَّﻪُ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟُﻪُ ﻭَﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺁﻣَﻨُﻮﺍْ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﻳُﻘِﻴﻤُﻮﻥَ ﺍﻟﺼَّﻠﺎَﺓَ ﻭَ ﻳُﺆْﺗُﻮﻥَ ﺍﻟﺰَّﻛَﺎﺓَ ﻭَﻫُﻢْ ﺭَﺍﻛِﻌُﻮﻥَ
ﻭﻟﻲّ ﻭ ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﺷﻤﺎ، ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﻭ ﻣﺆﻣﻨﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻛﻮﻉ، ﺯﻛﺎﺕ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ.
#قرآن_سوره_مائده_آیه۵۵
#ولایت_حضرت_علی_علیه_السلام
#نماز_زکات_ولایت
ﻧﻜﺘﻪ ﻫﺎ:
ﺩﺭ ﺷﺄﻥ ﻧﺰﻭﻝ ﺁﻳﻪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ: ﺳﺎﺋﻠﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺴﺠﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩم ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﻛﻤﻚ ﻛﺮﺩ. ﻛﺴﻲ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺩ. ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻛﻮﻉ، ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﺎﺋﻞ ﺑﺨﺸﻴﺪ. ﺩﺭ ﺗﻜﺮﻳﻢ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺸﺶ، ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ.
ﻣﺎﺟﺮﺍﻱ ﻓﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ ﺍﺻﺤﺎﺏ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺍﺑﻦ ﻋﺒﺎﺱ، ﻋﻤّﺎﺭ ﻳﺎﺳﺮ، ﺟﺎﺑﺮﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠّﻪ، ﺍﺑﻮﺫﺭ، ﺍَﻧﺲ ﺑﻦ ﻣﺎﻟﻚ، ﺑﻠﺎﻝ ﻭ... ﻧﻘﻞ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨّﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﺄﻥ ﻧﺰﻭﻝ، ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.(٣٢٧) ﻋﻤّﺎﺭ ﻳﺎﺳﺮ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ: ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﻔﺎﻕ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﻧﺰﻭﻝ ﺁﻳﻪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺭﺳﻮﻝ ﺧﺪﺍﺻﻠﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﻣَﻦ ﻛﻨﺖُ ﻣﻮﻟﺎﻩ ﻓﻌﻠﻲّ ﻣﻮﻟﺎﻩ».(٣٢٨)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻛﺮم ﺻﻠﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺁﻟﻪ ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮﺧﻢ، ﺑﺮﺍﻱ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻘﺎم ﺣﻀﺮﺕ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﺭﺍ ﺗﻠﺎﻭﺕ ﻓﺮﻣﻮﺩ.(٣٢٩) ﻭ ﺧﻮﺩ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﺧﻮﻳﺶ، ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪ.(٣٣٠) ﺍﺑﻮﺫﺭ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﺍﻟﺤﺮﺍم ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺮﺩم ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻓﻮﻕ ﺭﺍ ﻧﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﺮﺩ.(٣٣١)
ﻛﻠﻤﻪ ﻱ «ﻭﻟﻲّ» ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ، ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﻳﺎﻭﺭ ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻭ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻛﻮﻉ ﺍﻧﻔﺎﻕ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
ﺍﻣﺎم ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ: ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ «ﺍﻟّﺬﻳﻦ ﺁﻣﻨﻮﺍ...»، ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭﻋﻠﻴﻬﻢ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﺗﺎ ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﭘﺲ ﻫﺮﻛﺲ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺭﺳﻴﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻣﺜﻞ ﺍﻭﺳﺖ، ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻛﻮﻉ ﺻﺪﻗﻪ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ.(٣٣٢)
ﺍﻣﺎم ﺑﺎﻗﺮﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ ﻛﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﺭﺍ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩ».(٣٣٣)
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﻌﺮّﻓﻲ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻭﺻﺎﻑ ﻭﺧﺼﻮﺻﻴّﺎﺕ ﻛﺴﻲ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ ﻭﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ، ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﺼﺪﺍﻕ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ. (ﺁﻳﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺎم ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم، ﺍﻭﺻﺎﻑ ﻭﺍﻓﻌﺎﻝ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ)
ﺍﻣﺎم ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻓﺮﻣﻮﺩ: «ﻋﻠﻲ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ ﺩﺍﺷﺖ، ﻭﻟﻲ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺣﻖّ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﻖّ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ!»(٣٣٤)
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻣﺎم ﻣﻌﺼﻮم ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻣﻘﺒﻮﻟﻪ ﻱ ﻋﻤﺮﺑﻦ ﺣﻨﻈﻠﻪ ﺍﺯﺍﻣﺎم ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﻴﻪ ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻴﻢ: « ﺑﻪ ﺁﻥ ﻛﺲ ﻛﻪ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍم ﻣﺎ ﻧﻈﺮ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺣﻜﺎم ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺑﻨﮕﺮﻳﺪ. ﭘﺲ ﺑﻪ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺍﻭ ﺭﺍﺿﻲ ﺑﺎﺷﻴﺪ ﻛﻪ ﻣﻦ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﺣﺎﻛﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩم. «ﻓﺎﻧّﻲ ﻗﺪ ﺟﻌﻠﺘﻪ ﻋﻠﻴﻜﻢ ﺣﺎﻛﻤﺎً...».(٣٣٥)
ﭘﻴﺎم ﻫﺎ:
١- ﺍﺳﻠﺎم، ﻫﻢ ﺩﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺩﻳﻦ ﺑﺮﺍﺋﺖ. ﻫﻢ ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺍﻓﻌﻪ. ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺒﻞ، ﺍﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺼﺎﺭﺍ ﻧﻬﻲ ﻛﺮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ ﻣﻲ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ: ﺧﺪﺍ ﻭ ﺭﺳﻮﻝ ﻭ ﻛﺴﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻛﻮﻉ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺩﺍﺩ، ﻭﻟﻲّ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻴﺪ. «ﻳﺎ ﺃﻳّﻬﺎ ﺍﻟّﺬﻳﻦ ﺁﻣﻨﻮﺍ ﻟﺎ ﺗﺘّﺨﺬﻭﺍ... ﺍﻧّﻤﺎ ﻭﻟﻴّﻜﻢ ﺍﻟﻠَّﻪ...»
١٢- ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮﻧﺪ، ﻧﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﺽ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ. ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﺁﻥِ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ، ﺳﭙﺲ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎم. «ﺍﻧّﻤﺎ ﻭﻟﻴّﻜﻢ ﺍﻟﻠَّﻪ ﻭ ﺭﺳﻮﻟﻪ ﻭ ﺍﻟّﺬﻳﻦ ﺁﻣﻨﻮﺍ...»
٣٢٧) ﺍﻟﻐﺪﻳﺮ، ﺝ ٢، ﺹ ٥٢، ﺍﺣﻘﺎﻕ ﺍﻟﺤﻖّ، ﺝ ٢ص۴۰۰وکنزالعمال ج۶ص۳۹۱
۳۲۸) تفسیر المیزان
۳۲۹) تفسیر صافی
۳۳۰) تفسیر المیزان
۳۳۱) تفسیر مجمع البیان/ (۳۳۲) تفسیر کافی ج۱ص۲۸۸ / (۳۳۳) تفسیر نورالثقلین وکافی ج۱ص۲۸۱ / (۳۳۴) تفسیر نورالثقلین / (۳۳۵) تفسیر کافی ج۱ص۶۷
(برگرفته شده از آثار حجت‌الاسلام قرائتی)
https://eitaa.com/qoransokhanekhoda