در برابر بی مهری آدم ها هیچ نمی‌گویم؛ سکوت و سکوت و سکوت.

در برابر بی مهری آدم ها هیچ نمی‌گویم؛ سکوت و سکوت و سکوت. انگار که لال شده باشم؛ شاید هم کور و کر.
دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله اش را. می‌دانی؟ دیر دریافتم که مسئول طرز فکر آدم ها نیستم.
بگذار هرکه هرچه خواست بگوید! چه اهمیتی دارد؟
من در لاک خود راحت ترم.
آن جا می‌شود آرام و بی دغدغه زندگی کرد!


فروغ فرخزاد