ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﻦ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺁﻩ ﻧﯿﺴﺖ

ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﻦ ﮐﺴﯽ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺁﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﮐﻪ ، ﻣﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﯾﻦ ﯾﮏ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﺮ ﻋﺸﻖ
ﺩﯾﮕﺮ ﺩﻟﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻔﺮ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺭﺍﻧﺪﻧﺪ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ ﺩﻝ ﭘﺮ ﮐﯿﻨﻪ، ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻨﺪ : ﺟﺎﯼ ﻣﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﻧﯿﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﻋﺸﻖ ، ﭼﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻣﻀﺤﮑﯽﺳﺖ
ﺷﻄﺮﻧﺞ، ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﯾﮏ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺸﺖِ ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎ
ﮔﺎﻫﯽ ﻣﯿﺎﻥ ﭘﻨﺠﺮﻩﻫﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ ﮔﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﻓﺴﺮﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﯼ ﺍﮔﺮ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ، ﺣﺲ ﮐﻨﯽ
ﺟﺰ ﻣﯿﻠﻪ ﻫﺎﯼ ﺳﺮﺩ ﻗﻔﺲ ﺗﮑﯿﻪﮔﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺁﻥ ﮐﻪ ﯾﮑﺴﺮﻩ ﺩﻝ ﺑﺎﺧﺖ، ﺑُﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﻤﺎﺭ ، ﺻﺤﺒﺘﯽ ﺍﺯ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﮔﺴﺘﺮﻧﺪ ، ﺗﺮﺍﺯﻭﯼ ﺩﺍﺩ ﺭﺍ
ﺁﻥﺟﺎ ﮐﻪ ﮐﻮﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﭘَﺮِ ﮐﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ
ﺳﻮﺍﺩﺑﻪ ﺭﻭﺳﭙﯿﺪ ﻭ ﺳﯿﺎﻭﻭﺵ ﺭﻭﺳﭙﯿﺪ
ﺩﺭ ﺭﺳﺘﺨﯿﺰ ﻋﺸﻖ ، ﮐﺴﯽ ﺭﻭﺳﯿﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ