ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﺟﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ

ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ ﺟﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻣﯿﻮﻩ ﯼ ﻃﻮﺑﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﮔﯿﺞ ﺗﻤﺎﺷﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﻣﺰﻩ ﯼ ﻟﺒﻬﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
" ﺩﻟﺨﻮﺵ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﯽ ﺍﻡ "
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﮔﺬﺭ ﺳﻮﻕ ﺑﻪ ﮔﻮﺩﺍﻝ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺷﺐ ﭼﺴﺒﯿﺪﻩ ﺑﻪ ﭼﻨﮕﺎﻝ ﻫﺎ
ﺑﺎ ﮔﺬﺭ ﺗﯿﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺎﻝ ﻫﺎ
" ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﺎ ﻋﻄﺶ ﺳﺎﻝ ﻫﺎ
ﺗﺎ ﺗﻮ ﮐﻤﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﻨﻮﺷﺎﻧﯽ ﺍﻡ "
ﺷﻌﺮ ﺍﮔﺮ ﺧﺮﺩﻩ ﻫﯿﻮﻻ ﺷﺪﻡ
ﺁﺧﺮ ﺍﺑَﺮ ﺁﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﻡ
ﮔﺎﻩ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﺎ ﺷﺪﻡ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺭﺍﻧﺪﻩ ﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﺷﺪﻡ
" ﻣﺎﻫﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﺷﺪﻡ
ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮﯼ ﻭ ﺑﻤﯿﺮﺍﻧﯽ ﺍﻡ "
ﻭﺍﯼ ﺍﮔﺮ ﭘﯿﭽﺶ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﻤﺖ
ﺩﺭﺩ ﺷﻮﺩ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﺭﻣﺖ
ﻧﻮﺵ ﺧﻮﺩﻡ ﺯﻫﺮ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﻏﻤﺖ
ﺑﯿﺸﺘﺮﺵ ﮐﻦ ﮐﻪ ﮐﻤﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﺖ
" ﺧﻮﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﻤﺖ
ﺧﻮﺏ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺎﺩﺛﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ ﺍﻡ ؟ "
ﻏﺴﻞ ﮐﻦ ﻭ ﻧﯿﺖ ﺍﻋﺠﺎﺯ ﮐﻦ
ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻦ
ﯾﮏ ﻭﺟﺐ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻦ
ﮔﻮﺵ ﻣﺮﺍ ﻣﻌﺮﮐﻪ ﯼ ﺭﺍﺯ ﮐﻦ
" ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ ﺍﺑﺮ ِ ﻣﺮﺍ ﺑﺎﺯ ﮐﻦ
ﺩﯾﺮ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺍﻡ "
ﻗﺤﻄﯽ ﺣﺮﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺨﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ
ﻗﻔﻞ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ
ﭘﺮ ﺷﺪﻡ ﺍﺯ ﺩﺭﺩ ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ
ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺳﯿﻨﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ
" ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻥ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ
ﺗﺸﻨﻪ ﯼ ﯾﮏ ﺻﺤﺒﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺍﻡ "