{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﺭﻭ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ، ﮐﻤﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﺶ ﺭﺍ

ﺭﻭ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ، ﮐﻤﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﺶ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﯼ ﺿﯿﺎﻓﺖ ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻗﺮﺽ ﺩﻫﺪ ..
ﺿﯿﺎﻓﺖ ﺍﻣﺸﺐ ﯾﻌﻨﯽ
ﺩﺳﺘﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﻓﻌﻞ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ
ﺁﻏﻮﺷﻢ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺣﻖ ﺩﺍﺭ ﺑﺮﺳﺪ ..
ﺁﻏﻮﺷﻤــ ...ـﺎﻥ ..
ﺁﻏﻮﺷﻤـــﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﺰﻭﻝ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺟﻮﻻﻥ ﺩﻫﯿﻢ،
ﺩﺭ ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺑﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻫﻢ
ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﺷﻌﻮﺭ ﺷﻬﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ .. ﻭ
ﻣﯽ ﺍﯾﺴﺘﯿﻢ ﺭﻭﯼ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﺨﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻟﻤﺲ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ..
ﻭ ﺑﺎ ﺍﺷﮏ ﻫﺎﯼ ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺑﻪ ﺷﻮﻕ
ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺎ ﺳﺒﻘﺖ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ .. ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﺅﯾﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﻣﺎ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﯾﺪﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ..
دیدگاه ها (۱)

🪐ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺣﺎﺝ اسماعیل ﺩﻭﻻﺑﯽ رحمت الله ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ:ﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ ...

#حکایت_قدیمی ﺟﻮﺍﻧﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺯﻥ ﺑﮕﯿﺮﺩ ﺑﻪ ﭘﯿﺮﺯﻧﯽ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ...

#سخن_خدا ﻭَﻟْﺘَﻜُﻦ ﻣِّﻨْﻜُﻢْ ﺃُﻣَّﺔٌ ﻳَﺪْﻋُﻮﻥَ ﺇِﻟَﻲ ﺍﻟْﺨَﻴ...

ﺭﻭﺯﯼ ﻣﺮﮒ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﻣﺮﺩﯼ ﺭﻓﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ :ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﺳﺖ !ﻣﺮﺩ گ...

مطمـئن باش که خداوند تو را عاشقانه دوست دارد ؛چون در هر بهار...

*اطلاعیه ای از طرف نیروی انتظامی...**بسیارمهمه تا اخر بخونید...

ﺻﺎﺩﻕ هدایت در کتاب بوف کور از سیزده درد مشترک ایرانیان چنین ...

ﺻﺎﺩﻕ هدایت در کتاب بوف کور از سیزده درد مشترک ایرانیان چنین ...

: ﺻﺎﺩﻕ هدایت در کتاب بوف کور از سیزده درد مشترک ایرانیان چنی...

ﺻﺎﺩﻕ هدایت(نویسنده دوره قاجار) در کتاب بوف کور از سیزده درد ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط