به دنبال زنی میگشت که جنگجو نبود اما افتخار رهبری تمام جنگ های پیروز شدهی زندگی اش را به دوش داشت.

قاضی نبود اما حکم قصاص تمام آنانی که زندگی اش را به لجن زار تبدیل کرده بودند ،
یکی پس از دیگری اجرا میکرد .

رزمی کار نبودد اما هیچ گاه پشت خودش را خالی نکرد
حتی در نبردهای تن به تن
با احتمال شکست ۱۰۰ درصد
و با افتخار برد ۱۰۱ درصد

مادر نبود ،
اما مادرانه فداکاری میکرد برای طفلی که روزی در بطنش تشکیل میشد.
و او روزی قرار بود زنانگی و مادری کند در خانه ای که همه چیز داشت اما عشق را هرگز

اما
غمگین بود
غم چشمانش آینه را هم کدر کرده بود
شاید هم دلواپس بود
از چیزی که مطمئن بود در همین روزها اتفاق افتادنش حتمی است
نمیدانم اما میدانستم که وحشت زده است از تغییر
و میدانست که وحشت زده ام از تغییر هایش
او هرگز آدم قبل نمیشود .
و این درد دارد


[#یک‌ماه‌گذشت‌]

#سِودا
#برای_من
#خودم_نوشته
#دلنوشته

▪︎- ²⁸ شهریورماهِ ¹⁴⁰¹ - ▪︎

⁰⁴.¹²