ﺩﻟﻢ ﻭﺍ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﺩﻟﻢ ﻭﺍ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ
ﺳﺮﻡ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﻣﺪﺍﺭﺟﺒﺮ ﻫﺴﺘﯽ ﺭﺍ ﻓﻘﻂ ﺑﯿﻬﻮﺩﻩ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ
ﺍﺳﯿﺮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﺧﺮﺍﺑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ ﺍﺧﻢ ﻭﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ ﺳﺎﺯﺩ
ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﻩ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ﮔﺸﺘﻢ
ﺷﺪﻡ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﻭﻟﯽ ﻫﺮﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﺭﻓﺘﻢ ﺷﻌﺎﻉ ﺩﺭﺩ ﺩﻭﺭﻡ ﺯﺩ
ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﺮﮔﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ

ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻢ
ﻣﺮﺍ ﺯﺩ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩﻡ**