ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻛﻔﺮ ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻢ، ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻢ ﭼﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻲ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﻢ ﻣﺮﺍ ﺑﻲ ﺁﻧﻜﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﺳﻴﺮ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﺮﺩﻱ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺗﻮ ﻣﺴﺆﻟﻰ ... ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻱ ﺑﺸﺮ ﮔﺮﺩﻯ! ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﻱ ﺍﺯ ﻗﺼﻪ ﻯ ﺧﻠﻘﺖ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻥ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺩﺕ ... ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺗﻮ ﻣﻴﺪﺍﻧﻰ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺯﺟﺮﻱ ﻣﻴﻜﺸﺪ ﺁﻥ ﻛﺲ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺳﺖ ..
- ۲.۱k
- ۲۱ آذر ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط