عاشقانه

یک نفر هست که لب وا بکند می‌میرم
خنده ی معجزه آسا بکند می‌میرم.
در کنارش بخدا حس عجیبی دارم
بوسه موکول به فردا بکند می‌میرم.
جان من بسته به هر موی سیاهش شده است
تاری از زلف، هویدا بکند می‌میرم.
دلخوشم از همه عالم به نگاهش اما
اگر این مسئله حاشا بکند می‌میرم.
مثل آن شعله که با بارش باران مرده
صورتم را اگر او، ها بکند می‌میرم.
رفتنش آخر دنیاست خودش میداند
با کسی غیر خودم تا بکند می‌میرم.
دوست دارم همه‌ی عمر کنارم باشد
كفش رفتن اگر او پا بكند ميميرم