هرگز نخواب کوروش

«هرگز نخواب کوروش؛
دارا جهان ندارد، سارا زبان ندارد.
رُستم در این هیاهو گُرز گران ندارد.
روزِ وداع خورشید زاینده رود خشکید.
زیرا دل سپاهان نقش جهان ندارد.
بر نام پارس دریا نامی دگر نهادند.
گویی‌ که آرش ما تیرو کمان ندارد.
دریایِ مازَنی ها بر کام دیگران شد.
دارا کجایِ کاری؟ دُزدانِ سرزمینت،
بر بیستون نوشتند این جا خدا ندارد.
هرگز نخواب کوروش؛
بی نام تو وَطن نیز نام ونشانی ندارد.»