Part 7
« ویو تهیونگ »
چند دقیقه ای میشد که هیچ حرکت نمیکرد . نفساش منظم بودن .
سرم و پایین بردم که دیدم خوابیده . انقدری تو خواب کیوت شده بود که دلم میخواست کل صورتش رو گاز بگیرم .
بلندش کردم و آروم روی کاناپه خوابوندمش و از اتاق واسش یه پتوی سبک بردم و کشیدم روش .
خدمتکار : قربان شام آماده اس .
- فعلا هه سو خوابیده شام نمی خوریم .
خدمتکار : چشم !
بعد از رفتن خدمتکار رفتم سمت اتاقم و روی تخت دراز کشیدم .
قبل اینکه بیهوشش کنم گوشی قدیمی که خودم برای تولد 17 سالگیش خریده بودم دستش بود ... .
وقتی که بیهوشش کردم هم گوشیش رو چک کردم که به پلیس زنگ زده بود
سریع به یکی از دوستام که توی اداره پلیس کار میکنه زنگ زدم و قضیه رو جمعش کردم .
نمیدونم اگه اون نبود چطوری از شر پلیسا خلاص می شدیم .
گوشیمو برداشتم و شماره چانگ رو گرفتم :
چانگ : قربان !
- چانگ میخوام برای فردا یا پسفردا یه قرار با مری آیشا بزاری برای یه قرار داد قاچاق اسلحه . فهمیدی ؟
چانگ : بله قربان ! قرارتون رو برای فردا تنظیم میکنم .
- خوبه !
« ویو شخص سوم »
تماسشو با چانگ قطع کرد . تصمیم گرفت تا هه سو از خواب بیدار میشه دوشی برای درومدن از فکر و خیال توی سرش بگیره ... .
چشماشو باز کرد متوجه شد که روی کاناپه خوابش برده بوده .
بلند شد و دور و برش رو نگاه گذرایی انداخت . خدمتکاری تو پذیرایی نبود .
آروم از روی کاناپه بلند شد و به طرف در خروجی رفت غافل از اینکه دو تا چشم طوسی آبی بهش زول زده .
با امیدواری دستگیره رو پایین کشید ولی باقفل بودن در مواجه شد .
کلافه دستی توی موهاش کشید و به عقب برگشت که با خدمتکار جوونی مواجه شد .
+ آمممم .
چیزی به زبونش نمیومد . همزمان کلمات و جمله های زیادی توی زهنش بود ولی زبونش ذهنشو یاری نمی کرد .
خدمتکار تعظیمی کرد و برگش که بره ولی با حرف دختر پاهاش سست شد !
+ تو هم اینجا گیر افتادی یا خودت اومدی ؟ هوم
با برگشتن خدمتکار شاهد جمع شدن و ریختن اشک هاش شد .
+ چـ.چرا ... گریه میکنی ها ؟
خدمتکار چیزی نگفت و بیشتر اشک هاش روی گونه های کک و مکی اش ریخت .
موهاش بور بود ولی طلایی نبود . چشماش روشن بود ولی آبی نبود . رنگ چشماش ترکیبی از رنگ های طوسی و آبی بود .
ظاهر جذابی داشت و از قد و هیکلش بهش میخورد 17 یا شایدم 18 سالش باشه !
هه سو جلو تر رفت و اونو توآغوش گرفت ولی از این میترسید که تهیونگ اون دو تا رو باهم ببینه .
تهیونگ از اینکه هه سو با خدمتکار های خونه هم صحبت بشه بیشتر از هرچیزی بدش میومد
و زمانی که باهم بودن هم بخاطر دوست شدن با یه خدمتکار بشدت تنبیه شد و همون دوستی موجب برده شدن اون خدمتکار شد .
تهیونگ معتقد بود اگه هه سو با خدمتکاری دوست بشه باعث میشه موقعی که خواست فرار کنه بهش کمک کنن .
این یه فکر کاملاً غلط بود چون تعداد محافظ ها و بقیه خدمتکار ها و همینطور خود تهیونگ انقدری زیاد بود که باعث بشه حتی فکر فرار به سر هه سو نیفیه !
آروم دختر و روی کاناپه نشوند و پشتشو کمی نوازش کرد تا وقتی که خدمتکار راحت شد .
+ اسمت چیه ؟ هوم ؟
خدمتکار : ... آنا
+ اسم خیلی قشنگی داری آنا !
آنا : ممنون .
+ خب ! چند سالته آنا ؟
آنا : ... 17 ... سالمه
+ عع ؟ پس من از تو 3 سال بزرگترم
آنا : واقعاً ؟
+ آره ! ببینم جواب سوال اولم و ندادی خوشگله
آنا خنده دردناکی کرد
آنا : من ... خوشگل نیستم ! نه به اندازه شما
+ میشه باهام راحت حرف بزنی دوست ندارم رسمی حرم بزنیم
آنا : چشم
+ عع باز رسمی حرف زدی که ...!
آنا : ببخشید !
+ خب ؟
آنا : خب من ... پدر و مادر من خیلی سال پیش توی تصادف وقتی من 2 سالم بود مردن و من تا 3 سال پیش تو یتیم خونه بودم .
ولی خب ارباب سرپرستی من و به عهده گرفت و ... بهم گفت که اگه براش کار کنم اون هم کاری به کارم نداره ولی خب ...
+ ولی چی ؟
آنا : یه شب که از بیرون اومدن حسابی زخمی شده بودن و منم خواستم دکتر خبر کنم ولی ایشون مانعم شد و
گفت که نمیخواد کسی متوجهش بشه . پس منم خودم زخماشون رو بستم .
بعد از اون شب خیلی باهام خوش رفتار بودن و بهم محبت میکردن اما
بعد از چند شب ایشون حوالی ساعت 8 شب از سرخدمتکار خواستن که
من شخصاً اتاقشون رو تمیز و مرتب کنم . منم چاره ای جز قبول کردن نداشتم ولی
ایشون وقتی از بیرون اومدن ... به من ... به من ...
+ هیشششش . نمیخواد هیچی بگی همه چیز رو فهمیدم
- هه سو ؟
لایک : 15
کامنت : 15
چند دقیقه ای میشد که هیچ حرکت نمیکرد . نفساش منظم بودن .
سرم و پایین بردم که دیدم خوابیده . انقدری تو خواب کیوت شده بود که دلم میخواست کل صورتش رو گاز بگیرم .
بلندش کردم و آروم روی کاناپه خوابوندمش و از اتاق واسش یه پتوی سبک بردم و کشیدم روش .
خدمتکار : قربان شام آماده اس .
- فعلا هه سو خوابیده شام نمی خوریم .
خدمتکار : چشم !
بعد از رفتن خدمتکار رفتم سمت اتاقم و روی تخت دراز کشیدم .
قبل اینکه بیهوشش کنم گوشی قدیمی که خودم برای تولد 17 سالگیش خریده بودم دستش بود ... .
وقتی که بیهوشش کردم هم گوشیش رو چک کردم که به پلیس زنگ زده بود
سریع به یکی از دوستام که توی اداره پلیس کار میکنه زنگ زدم و قضیه رو جمعش کردم .
نمیدونم اگه اون نبود چطوری از شر پلیسا خلاص می شدیم .
گوشیمو برداشتم و شماره چانگ رو گرفتم :
چانگ : قربان !
- چانگ میخوام برای فردا یا پسفردا یه قرار با مری آیشا بزاری برای یه قرار داد قاچاق اسلحه . فهمیدی ؟
چانگ : بله قربان ! قرارتون رو برای فردا تنظیم میکنم .
- خوبه !
« ویو شخص سوم »
تماسشو با چانگ قطع کرد . تصمیم گرفت تا هه سو از خواب بیدار میشه دوشی برای درومدن از فکر و خیال توی سرش بگیره ... .
چشماشو باز کرد متوجه شد که روی کاناپه خوابش برده بوده .
بلند شد و دور و برش رو نگاه گذرایی انداخت . خدمتکاری تو پذیرایی نبود .
آروم از روی کاناپه بلند شد و به طرف در خروجی رفت غافل از اینکه دو تا چشم طوسی آبی بهش زول زده .
با امیدواری دستگیره رو پایین کشید ولی باقفل بودن در مواجه شد .
کلافه دستی توی موهاش کشید و به عقب برگشت که با خدمتکار جوونی مواجه شد .
+ آمممم .
چیزی به زبونش نمیومد . همزمان کلمات و جمله های زیادی توی زهنش بود ولی زبونش ذهنشو یاری نمی کرد .
خدمتکار تعظیمی کرد و برگش که بره ولی با حرف دختر پاهاش سست شد !
+ تو هم اینجا گیر افتادی یا خودت اومدی ؟ هوم
با برگشتن خدمتکار شاهد جمع شدن و ریختن اشک هاش شد .
+ چـ.چرا ... گریه میکنی ها ؟
خدمتکار چیزی نگفت و بیشتر اشک هاش روی گونه های کک و مکی اش ریخت .
موهاش بور بود ولی طلایی نبود . چشماش روشن بود ولی آبی نبود . رنگ چشماش ترکیبی از رنگ های طوسی و آبی بود .
ظاهر جذابی داشت و از قد و هیکلش بهش میخورد 17 یا شایدم 18 سالش باشه !
هه سو جلو تر رفت و اونو توآغوش گرفت ولی از این میترسید که تهیونگ اون دو تا رو باهم ببینه .
تهیونگ از اینکه هه سو با خدمتکار های خونه هم صحبت بشه بیشتر از هرچیزی بدش میومد
و زمانی که باهم بودن هم بخاطر دوست شدن با یه خدمتکار بشدت تنبیه شد و همون دوستی موجب برده شدن اون خدمتکار شد .
تهیونگ معتقد بود اگه هه سو با خدمتکاری دوست بشه باعث میشه موقعی که خواست فرار کنه بهش کمک کنن .
این یه فکر کاملاً غلط بود چون تعداد محافظ ها و بقیه خدمتکار ها و همینطور خود تهیونگ انقدری زیاد بود که باعث بشه حتی فکر فرار به سر هه سو نیفیه !
آروم دختر و روی کاناپه نشوند و پشتشو کمی نوازش کرد تا وقتی که خدمتکار راحت شد .
+ اسمت چیه ؟ هوم ؟
خدمتکار : ... آنا
+ اسم خیلی قشنگی داری آنا !
آنا : ممنون .
+ خب ! چند سالته آنا ؟
آنا : ... 17 ... سالمه
+ عع ؟ پس من از تو 3 سال بزرگترم
آنا : واقعاً ؟
+ آره ! ببینم جواب سوال اولم و ندادی خوشگله
آنا خنده دردناکی کرد
آنا : من ... خوشگل نیستم ! نه به اندازه شما
+ میشه باهام راحت حرف بزنی دوست ندارم رسمی حرم بزنیم
آنا : چشم
+ عع باز رسمی حرف زدی که ...!
آنا : ببخشید !
+ خب ؟
آنا : خب من ... پدر و مادر من خیلی سال پیش توی تصادف وقتی من 2 سالم بود مردن و من تا 3 سال پیش تو یتیم خونه بودم .
ولی خب ارباب سرپرستی من و به عهده گرفت و ... بهم گفت که اگه براش کار کنم اون هم کاری به کارم نداره ولی خب ...
+ ولی چی ؟
آنا : یه شب که از بیرون اومدن حسابی زخمی شده بودن و منم خواستم دکتر خبر کنم ولی ایشون مانعم شد و
گفت که نمیخواد کسی متوجهش بشه . پس منم خودم زخماشون رو بستم .
بعد از اون شب خیلی باهام خوش رفتار بودن و بهم محبت میکردن اما
بعد از چند شب ایشون حوالی ساعت 8 شب از سرخدمتکار خواستن که
من شخصاً اتاقشون رو تمیز و مرتب کنم . منم چاره ای جز قبول کردن نداشتم ولی
ایشون وقتی از بیرون اومدن ... به من ... به من ...
+ هیشششش . نمیخواد هیچی بگی همه چیز رو فهمیدم
- هه سو ؟
لایک : 15
کامنت : 15
۵.۲k
۲۰ تیر ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۲۴)
هنوز هیچ دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.