وَ درد

وَ درد
به استــخوانِمان رسیـده
اما هـنوز
خودم را نباخته ام
و روزگار را زندگے میڪنم
و هـنوز
آنـقدر مـیخندیم ڪه
سرمان از این همه ناخوشی هایے ڪه
مجـبور به پذیرفتـنش ڪردیم
درد میگـیرد
ڪاش آنجا که #تُ رفتے
غم عالم مے رفت
ڪاش این غربت،،
جمعے همھ با هم مے رفت.!
شڪسته #تقدیر و
شڪسته تدبیر و شڪسته تصویرم!
بغل بغل #بغضم نفس نفس #مرگم! ولی نمیمیرم!!!
بعد از #مرگم
#قــــــلبم را جدا از من #خاک ڪنید!
من و #دلم هیچ گاه،
#آبمان توے یک #جوے نرفت... !!


‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‎‌‌‎‌