انگار...

انگار...
وام گرفته اند
تمام دریاها را
از ژرفای نگاه تو

وابرها ،از گونه های تو
جشن باران را تکلیف
می کنند...
حتی در حرف هایت
ماهیان
به زبان شیرین فارسی شنا
می کنندـ
در کشاکش کلام تو
هیچ زنجیری نیست
ولی واژه ها،
مهربانی تورا
در همواره ی سخن به
تماشا نشسته اند

ونمی دانم چرا
در آغوش تو،رود آرام
می گیرد
چشمه زلال می شود
کوهسار طراوت می یابد؛
ودر گلوی چوپانان ،
کلمه ،نفس می شود
وبه رقص در می آید
پیش از آنکه انعکاس
نگاهت
به صدا مبدل شود

تو
سهم روشنایی من
از تاریکی های جهانی
پاداش جرأت جسارتی ...
تو سرانجام سرودن هرچه
شعری
در خاک حاصلخیز بودن
ونم اشک چشمی
در ژرفای پیدایش هر
جمله...🦋🦋

سلااااام
صبحت بخیرو نیکی جاناااانم💐🫂🧿

#saharshehim💖