گاهی انسان آن‌قدر در غم نداشته‌هایش غرق می‌شود که فراموش
گاهی انسان آن‌قدر در غم نداشته‌هایش غرق می‌شود که فراموش می‌کند چه نعمت‌های بزرگی در اختیار دارد؛ از خداوند می‌خواهد آنچه را دوست دارد به او ببخشد، اما فراموش می‌کند شاید خداوند از روی حکمتی، چیزی را که به گمان او خیر است از او دور کرده باشد
ای انسان، خداوند نه از اشک‌هایت بی‌خبر است، نه از دعاهایت غافل و نه از دردهای پنهان قلبت ناآگاه؛ او پروردگار مهربانی است که حتی پیش از آنکه زبان به درخواست بگشایی، نعمت‌های بی‌شماری به تو بخشیده است. اگر امروز دعایت آن‌گونه که می‌خواهی مستجاب نشده، به معنای بی‌مهری خدا نیست؛ زیرا تو تنها ظاهر زندگی را می‌بینی، اما خداوند از آغاز و پایان و حکمت امور آگاه است
پس به‌جای شمردن نداشته‌هایت، نعمت‌های بی‌شمارش را به یاد بیاور؛ به‌جای ناامیدی، به رحمتش پناه ببر و به‌جای گله از تقدیرش، با توکل و دعا مسیر بندگی را ادامه بده؛ زیرا خوشبختی حقیقی آن نیست که خداوند همیشه آنچه را می‌خواهیم به ما بدهد، بلکه آن است که در هر شرایطی بدانیم پروردگاری حکیم و مهربان داریم که هیچ‌گاه از حال بندگانش بی‌خبر نیست
🎙 زین الله امینی |
#خدا #اسلام #انسان #زندگی #شعر
ای انسان، خداوند نه از اشک‌هایت بی‌خبر است، نه از دعاهایت غافل و نه از دردهای پنهان قلبت ناآگاه؛ او پروردگار مهربانی است که حتی پیش از آنکه زبان به درخواست بگشایی، نعمت‌های بی‌شماری به تو بخشیده است. اگر امروز دعایت آن‌گونه که می‌خواهی مستجاب نشده، به معنای بی‌مهری خدا نیست؛ زیرا تو تنها ظاهر زندگی را می‌بینی، اما خداوند از آغاز و پایان و حکمت امور آگاه است
پس به‌جای شمردن نداشته‌هایت، نعمت‌های بی‌شمارش را به یاد بیاور؛ به‌جای ناامیدی، به رحمتش پناه ببر و به‌جای گله از تقدیرش، با توکل و دعا مسیر بندگی را ادامه بده؛ زیرا خوشبختی حقیقی آن نیست که خداوند همیشه آنچه را می‌خواهیم به ما بدهد، بلکه آن است که در هر شرایطی بدانیم پروردگاری حکیم و مهربان داریم که هیچ‌گاه از حال بندگانش بی‌خبر نیست
🎙 زین الله امینی |
#خدا #اسلام #انسان #زندگی #شعر
- ۴۷۴
- ۱۸ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
