🔹🔷༺༒︎ @nouyan ༒︎༻🔷🔹
🔹🔷༺༒︎ @nouyan ༒︎༻🔷🔹
کشتهشدگان انقلاب ۱۳۵۷ افرادی هستند که در جریان انقلاب ۱۳۵۷ در ایران یا اتفاقات پس از آن، جان خود را از دست دادهاند. نقض حقوق بشر توسط حکومت شاه و برخی از رخدادها مانند تلفات آتشسوزی سینما رکس آبادان و کشتار مردم در تظاهرات ۱۷ شهریور توسط ارتش به گردن نیروهای شاه افتاد و در سقوط پهلوی نقش داشت.[الف] ناظران در مورد تعداد جان باختگان اختلاف نظر دارند. بنا به آمار رسمی ارائهشده توسط رهبر حکومت اسلامی روحالله خمینی، حدود ۶۰ هزار نفر از انقلابیون توسط نیروهای محمدرضاشاه پهلوی کشته شدهاند. مورخ نظامی اسپنسر تاکر با اشاره به این رقم اشاره میکند که «رژیم خمینی تعداد کشتههای انقلاب را برای اهداف پروپاگاندا به شدت اغراق کرده است».[۲] تاکر توضیح میدهد که اجماع مورخان در مورد تلفات تخمینی در طول انقلاب ایران (از ژانویهٔ ۱۹۷۸ تا فوریهٔ ۱۹۷۹) بین ۵۳۲ تا ۲٫۷۸۱ نفر است.[۲] چارلز کورزمن، جامعهشناس، با تکیه بر سوابق دقیقتر بعدی جمهوری اسلامی، معتقد است که این تعداد نزدیک به ۲٫۰۰۰ تا ۳٫۰۰۰ نفر بوده است. عمادالدین باقی میگوید تعداد کشتهشدگان ۳٫۱۶۴ نفر از ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ بوده در طی شانزده سال است. این رقم عملا کمتر از یک دهم کشتار بی سابقه مردم در خیزش ۱۴۰۴ ایران به دست جمهوری اسلامی است. این در حالی است که کشته های سینما رکس آبادان را نیز باید از آن کسر نمود؛ چرا که بعدها مشخص شد توسط ساواک انجام نگرفته [۴۶] و نیروهای اسلامی آن فاجعه را نیز رقم زده اند.[۳]
در مورد طبقه اجتماعی کشتهشدگان نیز دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. به صورت عمومی حاشیهنشینان و تهیدستان را از طبقههای فعال در انقلاب و کشتهشدگان ذکر میکنند. آصف بیات جامعهشناس در حوزه کارگران و انقلاب در ایران، در مقابل با مطالعه گزارشهای روزنامههای عمده کشور، ترکیب شرکتکنندگان در تظاهرات روزانه، اعتصابها و ناآرامیها مشخص میکند و نشان میدهد که بهسختی اثری از حاشیهنشینان در این اعتراضها دیده میشود. بیات با رجوع به آمارها و پژوهشهای مربوط به کشتهشدگان درگیریهای خیابانی سالهای ۵۶ و ۵۷ ذکر میکند که فقط یک درصد این کشتهشدگان از میان آلونکنشینان هستند و بالاترین آمار کشته متعلق به دانشجویان، صنعتگران و مغازهداران است. او بر این نظر است که تهیدستان و حاشیهنشینان از فرایند مبارزات انقلابی دور بودهاند.[۴][۵]
کشتهشدگان انقلاب ۱۳۵۷ افرادی هستند که در جریان انقلاب ۱۳۵۷ در ایران یا اتفاقات پس از آن، جان خود را از دست دادهاند. نقض حقوق بشر توسط حکومت شاه و برخی از رخدادها مانند تلفات آتشسوزی سینما رکس آبادان و کشتار مردم در تظاهرات ۱۷ شهریور توسط ارتش به گردن نیروهای شاه افتاد و در سقوط پهلوی نقش داشت.[الف] ناظران در مورد تعداد جان باختگان اختلاف نظر دارند. بنا به آمار رسمی ارائهشده توسط رهبر حکومت اسلامی روحالله خمینی، حدود ۶۰ هزار نفر از انقلابیون توسط نیروهای محمدرضاشاه پهلوی کشته شدهاند. مورخ نظامی اسپنسر تاکر با اشاره به این رقم اشاره میکند که «رژیم خمینی تعداد کشتههای انقلاب را برای اهداف پروپاگاندا به شدت اغراق کرده است».[۲] تاکر توضیح میدهد که اجماع مورخان در مورد تلفات تخمینی در طول انقلاب ایران (از ژانویهٔ ۱۹۷۸ تا فوریهٔ ۱۹۷۹) بین ۵۳۲ تا ۲٫۷۸۱ نفر است.[۲] چارلز کورزمن، جامعهشناس، با تکیه بر سوابق دقیقتر بعدی جمهوری اسلامی، معتقد است که این تعداد نزدیک به ۲٫۰۰۰ تا ۳٫۰۰۰ نفر بوده است. عمادالدین باقی میگوید تعداد کشتهشدگان ۳٫۱۶۴ نفر از ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ بوده در طی شانزده سال است. این رقم عملا کمتر از یک دهم کشتار بی سابقه مردم در خیزش ۱۴۰۴ ایران به دست جمهوری اسلامی است. این در حالی است که کشته های سینما رکس آبادان را نیز باید از آن کسر نمود؛ چرا که بعدها مشخص شد توسط ساواک انجام نگرفته [۴۶] و نیروهای اسلامی آن فاجعه را نیز رقم زده اند.[۳]
در مورد طبقه اجتماعی کشتهشدگان نیز دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. به صورت عمومی حاشیهنشینان و تهیدستان را از طبقههای فعال در انقلاب و کشتهشدگان ذکر میکنند. آصف بیات جامعهشناس در حوزه کارگران و انقلاب در ایران، در مقابل با مطالعه گزارشهای روزنامههای عمده کشور، ترکیب شرکتکنندگان در تظاهرات روزانه، اعتصابها و ناآرامیها مشخص میکند و نشان میدهد که بهسختی اثری از حاشیهنشینان در این اعتراضها دیده میشود. بیات با رجوع به آمارها و پژوهشهای مربوط به کشتهشدگان درگیریهای خیابانی سالهای ۵۶ و ۵۷ ذکر میکند که فقط یک درصد این کشتهشدگان از میان آلونکنشینان هستند و بالاترین آمار کشته متعلق به دانشجویان، صنعتگران و مغازهداران است. او بر این نظر است که تهیدستان و حاشیهنشینان از فرایند مبارزات انقلابی دور بودهاند.[۴][۵]
- ۵۲۹
- ۱۳ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط