تو که رفتی دیگر باد نوزید

تو که رفتی دیگر باد نوزید
باران هم فقط خاک را کمی تر می کرد
رمق نداشت
تو که رفتی
پاییز برگ ریز نشد
درخت ها یکباره عریان شدند
و هیچ شاخه ای زیر سنگینی برف خم نگشت
و من در هیچ گشتی چتر همراه نبردم
تو كه رفتى
دل اندوهگينم را برداشتم
تمام خيابان ها را با او قدم زدم
و در نگاه رهگذران جستجويت كردم…