شمس و مولانا دو نیمه یک روح

میان تقویم این چند روز، دو نام در کنار هم می‌درخشند: هشتم مهر که به نام مولانا ثبت شده، و پیش از آن یاد شمس تبریزی؛ آن غریبه‌ای که آمد تا مولانای فقیه و زاهد را به مولانای عارف و شوریده بدل کند.
دیدار این دو، یکی از عجیب‌ترین اتفاق‌های تاریخ عرفان است. مولانا پیش از شمس، استادی صاحب‌منبر و درس بود؛ اما با آمدن شمس، نگاه مولانا به هستی و معرفت دگرگون شد و او دیگر هیچ‌گاه همان مرد سابق نشد. از دل این تحول روحانی، غزلیاتی زاده شد که دیگر امضای "مولانا" را ندارند، بلکه به نام استادش، به "دیوان شمس" مشهورند؛ چرا که مولانا خود را چنان شاگرد و وامدار معرفت شمس می‌دید که شعرش را هم به احترام او، به نامش خواند، نه به نام خویش.
یاد شمس و مولانا، این دو چهره‌ی ماندگار تاریخ عرفان ایران، گرامی باد.