نفرین به روزگار که دلگیر از عالمم

نفرین  به  روزگار  که  دلگیر از  عالمم
نفرین  به  دوریِ  تو،  که  لبریزِ  ماتمم

تو  آفتابِ  رحمت  و  من  ذره‌ای غبار
در سایه‌ی عنایتِ  چشمت، چو#شبنمم

دریای  بی‌کرانه‌ی  لطفی،  مرا  چه باک
چون  قطره‌ام،که در طلبِ موجِ اعظمم

تو   زادهٔ   تلاطمِ   آبی،  من   از  کویر
من  در هوای  توست  سراپا پر از غمم

دل را به یک اشاره ز من پس گرفتی و
من  بیرون  از  جهانِ  تو ، تنهاو مبهمم

زخمی فتاده ام ، به عِزلت ز  دست هجر
لطفی  بکن  بیا   و   که محتاج   مرهمم

گفتی که آدمی‌ست دل از خویش بگذرد
من   از   تبارِ   درد،   ولی   ساده   آدمم

زهرِ   فراق   اگر ، به رگِ  جانم آشناست
با   یادِ   تو    هنوز،  نه   چندان   مُصمَّم

از   شک  گذشتم   و  به   یقینِ  نگاهِ  تو
آرام   و  سر    سپرده،  به  دریا   مُسَلَّمم

خُلَص تو هر چی هستی بزرگ و نیکوستی
من   در   برابر   تو  فقط  کوچک   و  کمم

خرسند  میشوم  و  جهان  میشود  بهشت
آن   لحظهٔ   که  باشی  کنارم،  تو  همدمم🦋🦋

شبت بخیرونیکی جانانم✨❤🌹

#saharshehim💖