دیو و دلبر
دیو و دلبر
پارت ۳۲
باورم نمیشد . دیشب چیشد هر چی بهش فکر میکنم فقط صدای لالایی مادر بزرگ میاد تو ذهنم
لباس حنا بندون رو انداخت رو تخت بابا غمگین و یکم خشمگین بود اون جعبه رو
گذاشت روی تخت و رفتن بیرون.
به سمت جعبه رفتم کثیفن همچی کثیفه .
سر جعبه رو باز کردم یه یادداشت بود
برداشتمش فقط چند کلمه
-آبغوره نگیر میخوای زن عقدی یه تاجر شی
هرزه کوچولو -
اون کاغذ رو مچاله کردم اشکهام بی وقفه روی صورتم میریخت قبول کن دلربا تو تبدیل شدی به یه زن
تو دیگه اون دختر کوچولوی مادر پدرت نیستی اون باریش همچیو ازت گرفت
مرحله اولو باختی .
تقه ای به در خورد . بدون نگاه کردن بهش گفتم
-بیا تو
بتول وارد اتاق شد در رو محکم بست و آمد سمتم
-اینقدر مظلوم نمایی نکن با چی گولش زدی
دستامو مشت کردم و گفتم
_داری چی میگی بتول میشه بری بیرون
نگاهش به لباس حنا بندون افتاد با تیک عصبی گفت
-این لباس پر از زرق و برق میتونست برای من باشه اما تو تو اونو از من گرفتی
داشت سرم داد میزد بغض کرده گفتم
_بتول حالم خوب نیست برو بیرون برو
خندید و موهامو کشید
-جوریی نفرینت میکنم تو بخت منو بستی تو توی جادوگر مظلوم نما شوهر آینده امو پروندی
پرتم کرد که بدون نگه داشتن خودم افتادم زمین اینهمه زلم کافیه
پارت ۳۲
باورم نمیشد . دیشب چیشد هر چی بهش فکر میکنم فقط صدای لالایی مادر بزرگ میاد تو ذهنم
لباس حنا بندون رو انداخت رو تخت بابا غمگین و یکم خشمگین بود اون جعبه رو
گذاشت روی تخت و رفتن بیرون.
به سمت جعبه رفتم کثیفن همچی کثیفه .
سر جعبه رو باز کردم یه یادداشت بود
برداشتمش فقط چند کلمه
-آبغوره نگیر میخوای زن عقدی یه تاجر شی
هرزه کوچولو -
اون کاغذ رو مچاله کردم اشکهام بی وقفه روی صورتم میریخت قبول کن دلربا تو تبدیل شدی به یه زن
تو دیگه اون دختر کوچولوی مادر پدرت نیستی اون باریش همچیو ازت گرفت
مرحله اولو باختی .
تقه ای به در خورد . بدون نگاه کردن بهش گفتم
-بیا تو
بتول وارد اتاق شد در رو محکم بست و آمد سمتم
-اینقدر مظلوم نمایی نکن با چی گولش زدی
دستامو مشت کردم و گفتم
_داری چی میگی بتول میشه بری بیرون
نگاهش به لباس حنا بندون افتاد با تیک عصبی گفت
-این لباس پر از زرق و برق میتونست برای من باشه اما تو تو اونو از من گرفتی
داشت سرم داد میزد بغض کرده گفتم
_بتول حالم خوب نیست برو بیرون برو
خندید و موهامو کشید
-جوریی نفرینت میکنم تو بخت منو بستی تو توی جادوگر مظلوم نما شوهر آینده امو پروندی
پرتم کرد که بدون نگه داشتن خودم افتادم زمین اینهمه زلم کافیه
- ۳۴۱
- ۲۰ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط