ازسفره خلق بی‌صدا، کِش رفتیم ..

ازسفره خلق بی‌صدا، کِش رفتیم ..
از حلق جماعت بی نوا، کِش رفتیم ..
این درس بزرگ دُزدکی دزدیدن !..
گنجیست که از مورچه‌ها کِش رفتیم..
بر جامه ی خود عطر قناعت زده ایم!...
تا بُو نبرند از کجا کِش رفتیم!...
گفتیم که همرنگ جماعت باشیم..
دین شرف شعور را کِش رفتیم!..
گفتند حلال نیست تنها خوردن..
گفتیم جدا برایتان کِش رفتیم!.‌‌.
البته حلال بود چون هیچکسی
نپرسید از کجا کِش رفتین!..
با دوز کلک در آخرت هم شاید
یه تکه بهشت از خدا هم کِش رفتیم!..
شاعرها دست از سرما بردارید..
اصلا مگر از جیب شما کِش رفتیم 🧐