سیروز کبدی، که به آن “سخت شدن کبد” یا “تشمع کبد” هم گفته

سیروز کبدی، که به آن “سخت شدن کبد” یا “تشمع کبد” هم گفته می‌شود، یک فرآیند آسیب طولانی‌مدت به کبد است که در آن بافت سالم کبد با بافت اسکار (جای زخم) جایگزین می‌شود. این جای زخم‌ها جریان خون در کبد را مختل کرده و توانایی کبد برای انجام وظایف حیاتی‌اش را کاهش می‌دهد.

علل اصلی سیروز کبدی:

هپاتیت مزمن (ویروسی): عفونت‌های طولانی‌مدت با ویروس‌های هپاتیت B و C.
مصرف الکل: مصرف بیش از حد و طولانی‌مدت الکل یکی از شایع‌ترین علل سیروز است.
بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD): تجمع چربی در کبد که می‌تواند به التهاب (استئاتوهپاتیت غیرالکلی یا NASH) و سپس سیروز منجر شود.
بیماری‌های ارثی: مانند هموکروماتوز (جذب بیش از حد آهن) یا بیماری ویلسون (تجمع مس).
انسداد مجاری صفراوی: آسیب یا انسداد مجاری صفراوی که صفرا را از کبد تخلیه می‌کنند.
علائم سیروز کبدی:

در مراحل اولیه، سیروز ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. با پیشرفت بیماری، علائم می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

خستگی و ضعف شدید
کاهش وزن ناخواسته
زردی پوست و چشم‌ها (یرقان)
خارش پوست
تجمع مایع در شکم (آسیت)
تورم پاها (ادم)
کبودی آسان
مشکلات مغزی (انسفالوپاتی کبدی) ناشی از تجمع سموم در خون

برای درمان کلمه(کبد)رو دایرکت ارسال کن🤯
@teb_jana
@teb_jana