بهارکِ‌من…

بهارکِ‌من…
بهار از راه‌رسیده است، و فصلِ عاشق‌شدن آغازشده‌است. جنگلِ تاریکِ بی‌روح قلب، حالا درکنارِ تو و با تو بوی شبنم‌های تازه روییده‌را برخود گرفته‌است. زیبایی‌ات در قلب فریادی به راه انداخته‌است که در آن فریاد بهار آمده‌است در تمامیِ سلول‌هایم شنیده می‌شود.
با شروعِ هرفصل برایت می‌گویم که آن قدر دوستت‌دارم، طبیعت‌را برای اثباتِ عشق به تو برایت مثال می‌زنم. بهار؛ شکوفه‌زدنِ گل‌‌را به عشق‌ِ تو برروی درختِ پیرشده ی قلبم مثال می‌زنم. تابستان‌؛ زیباییِ انعکاس خورشید برروی آب‌را برای اثباتِ درخششِ عشقت برروی قلبم برایت مثال می‌زنم. پاییز؛ صدای ضربه‌های شلاق‌مانند باران‌برروی برگ‌هارا برای اثباتِ تنشِ گرم عشقت‌برروی قلبم مثال می‌زنم. زمستان؛ سفیدیِ برف‌را برروی سطحِ زمینِ بی‌حس‌را برای اثباتِ پاکیِ عشقت‌برروی قلبم مثال می‌زنم. تمامیِ طبیعت‌را در قیاس با وجودت در ذهن می‌سازم.
«ای کاش خالقت ...
میدانست مخلوقش را طوری زیبا آفریده ،
که هرکس و نا کسی رو مجذوب خودش کنه !
فرقی نداره مؤمن ترین باشی یا کافرترین…
زیبایی کشش ایجاد میکنه و تو عجیب زیبایی!.»
ای کاش عشق را مانند یک گل میتوانستم در دست بگیرم و به تو هدیه دهم گل میخک دوست داشتنی:)

تولدت مبارک لایق ترین و زیباترین، تولدت مبارک امیدِ زندگی!:»
‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌  ‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌★ 𝟶𝟶:𝟶𝟶 ★
‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌  ‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌ ‌‌‌ ‌‌۱۴۰۴ ٫ ۲ ٫ ۲۳