سخنان بی پرده ابوالقاسم طالب کارگردان علیه پزشکیان

سخنان بی پرده ابوالقاسم طالب کارگردان علیه پزشکیان
⚠️🚨از تکرار مذاکره در زبان ، تا قبح شکنی از رابطه در عمل !
✅رهبر شهید انقلاب :
⁉️⁉️بعضى مسئولین نظام جمهورى اسلامى، زمزمه می‌کنند که اینها چرا با آمریکا مذاکره نمی‌کنند؟! [مگر] حرف‌زدن چه ضررى دارد؟!
🔰پاسخ :
🔹کار دانشجویان ما در سال پنجاه‌وهشت [که لانۀ جاسوسی آمریکا را تسخیر کردند،] «یکی از بهترین کارها»یی بود که در این انقلاب انجام گرفت. مبادا تلقین «آدم‌های ضعیف» را باور کنید؛ انقلابها را هم غالباً ضعیف‌ها از بین برده‌اند.
🔹 قضیۀ [تسخیر] لانۀ جاسوسی [در ایران]، این آخرین رشتۀ ارتباطِ ممکن را بین انقلاب و امریکا برید و قطع کرد. هنوز که هنوز است، امریکایی‌ها تلاش‌شان این است که همان رشتۀ باریکی را که با تسخیر لانۀ جاسوسی قطع شد، دوباره برقرار کنند؛ برای این‌که از همان «رشتۀ باریک»، طرف قدرتمند برای تحمیل خواسته‌های خود به طرف دیگر استفاده می‌کند.
👈 [بنابراین،] مذاکره یعنى آن پیوندى را که جمهورى اسلامى قطع کرد و برید، دومرتبه برقرار کند.

🔹اوّلین ضربه‌اى که [آمریکایی در مذاکره به ما] می‌زنند، این است که جمهورى اسلامى را از «آبرو» و «حیثیّت» و «صلابت» و «قدرت»، ساقط کنند؛ در دنیا منعکس کنند که جمهورى اسلامى از حرف‌هایش برگشت و پس گرفت؛
دلیل[شان] این است که دارد با آمریکا مذاکره می‌کند.
🔹 [پس] به صِرف اینکه جمهورى اسلامى بگوید ما مذاکره را قبول داریم، [آمریکایی‌ها] اوّلین ضربه را وارد می‌کنند. بعد [هم] تازه شروع تحمیل‌ها است.
🔹 [درحالی‌که دشمن اصرار دارد که ایران چرا نمى‌آیید با ما مذاکره کنید]، یک عدّه هم آدم‌هاى «ساده‌لوح» یا «مرعوب» یا بى‌اطّلاع یا غیرسیاسى در داخل، این حرف‌ها را تکرار می‌کنند. گاهى بعضى مسئولین نظام جمهورى اسلامى، زمزمه می‌کنند که اینها چرا با آمریکا مذاکره نمی‌کنند؟! [مگر] حرف‌زدن چه ضررى دارد؟!
🔹 [اینها] نمی‌فهمند که این مذاکره، چه خطرات بزرگى براى جمهورى اسلامى دارد. براى رایج ‌کردن یک گناه در عمل، یکى از راه‌ها این است که آن گناه را در «زبان‌ها» رایج کنند؛ این‌قدر بگویند که قبحش از بین برود.

👈 این سرنوشت شومى را که بعضى از فلسطینى‌ها براى فلسطین قبول کردند؛
👈 مدام گفتند: چه مانعى دارد که ما با اسرائیل صحبت کنیم؟! اما نگفتند که اسرائیل، دشمن غاصب است؛ چه مذاکره‌اى! «مذاکرۀ با ظالم» این است که بگویند: فلان‌فلان‌شده! چرا این‌قدر ظلم می‌کنى؟! [اما] کسى «تشر» نزد به آن کسانى‌که مدام اسم «مذاکره»‌ را آوردند، تا [این‌که] عیبش و قبحش در نظرها از بین رفت و آخرش به این روز تلخ و سیاه رسید. نکند کسانى که مرتّب اسم «مذاکره» را در داخل مى‌آورند، قصدشان این باشد!
📚(رهبر شهید، دیدار دانشجویان، ۱۳۷۲/۸/۱۲)