دکلمه | حسرت بی پایان
باز شب شد و سکوت و تیک تاک ساعت
آشفتگی و پریشان حالی و جسم بی طاقت
لبریز است افکار از سردرگمی های بی پایان
مانده ام سخت تنها و فکرم همه در کُنج اتاقت
گاهگاهی این روح سرگردان سری می زند
به خاطرات گذشته در آه های مکرر یک حسرت
زمان به سرعت میگذرد و گاهی تپش های قلب
خبر از عشقی نافرجام می دهد دور از دستانت
گفته بودند خواستن توانستن است اما
خزان شد بهار امیدم در چهره ی ماهت
زنده ام؛ گرچه نفس هایم به شماره افتاده!
جان میدهم در پایان دیدن و لحظه ی انتظارت
مملو از توام، تو تمامی منی و من تمام توام!
بخند! بگذار ذوق کنم، بمیرم و زنده شوم از شوقت
کاش هیچ وقت خدا مرا با تو امتحان نمیکرد...
سخت است، اما در آخر سر میگذارم به دامانت!
🖋️ #شاعر_حامد_عقیلی
#دکلمه
#دکلمه_حامد_عقیلی
#حسرت_بی_پایان
آشفتگی و پریشان حالی و جسم بی طاقت
لبریز است افکار از سردرگمی های بی پایان
مانده ام سخت تنها و فکرم همه در کُنج اتاقت
گاهگاهی این روح سرگردان سری می زند
به خاطرات گذشته در آه های مکرر یک حسرت
زمان به سرعت میگذرد و گاهی تپش های قلب
خبر از عشقی نافرجام می دهد دور از دستانت
گفته بودند خواستن توانستن است اما
خزان شد بهار امیدم در چهره ی ماهت
زنده ام؛ گرچه نفس هایم به شماره افتاده!
جان میدهم در پایان دیدن و لحظه ی انتظارت
مملو از توام، تو تمامی منی و من تمام توام!
بخند! بگذار ذوق کنم، بمیرم و زنده شوم از شوقت
کاش هیچ وقت خدا مرا با تو امتحان نمیکرد...
سخت است، اما در آخر سر میگذارم به دامانت!
🖋️ #شاعر_حامد_عقیلی
#دکلمه
#دکلمه_حامد_عقیلی
#حسرت_بی_پایان
- ۴۳۸
- ۲۷ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط