مرحوم علی اصغر زارعی هم می‌توانست مثل علاءالدین بروجردی و

مرحوم علی اصغر زارعی هم می‌توانست مثل علاءالدین بروجردی و ابوترابی و باهنر از گلابی‌های برجام بگوید و خودش را از اتهامات و برچسب‌های تندرو و جنگ‌طلب که روزنامه‌های اصلاح‌طلب و اصولگرا به او نسبت می‌دادند خلاص کند تا او را عاقل و میانه‌رو و اهل وفاق و وحدت بنامند.

‏ولی در عوض ننگ تصویب ۲۰ دقیقه‌ای ‎برجام را در مجلس روی پیشانی داشته باشد و چه بسا می‌توانست با چاپلوسی، از آن ۷۵۰ سکه‌ای که روحانی به برجامیون اهدا کرده بود تعدادی را هم دشت کند!

اما او شرافت و جوانمردی را به بهای اندک جیفه دنیا نفروخت و یک وطن‌دوست واقعی بود و با تصویب ۲۰ دقیقه‌ای ‏آن ننگ‌نامه احساس می‌کرد که جانش می‌رود! چون دلش برای وطن می‌سوخت و دروغ‌های ظریف و روحانی مثل روز برایش روشن بود.

او برجام را خوانده بود و می‌دانست آنچه آنها می‌گویند با متن برجام نمی‌خواند!
فعال شدن ‎مکانیزم ماشه را می‌دید. همان اسنپ بکی که ظریف می‌گفت ‏اصلاً وجود ندارد.

حالا که بحث فعال شدن مکانیزم ماشه به خوراک رسانه‌های داخلی و خارجی تبدیل شده، مجدد گریه‌های جانسوز او از اعماق تاریخ به گوش جان می‌رسد.