عاشقانه

عادتم شده است
روزها به شوق آمدنت
پیراهنی از جنس باران را
بپوشانم
بر وسعت انتظار... .
و شبها
رویای چشمهایت را
ببافم
بر یادواره ی نمناک احساس... .
من
در دوگانگی بودن و نبودنت
اینگونه ام...
آسمانی شده ام
که به دنبال تو
فصلهایم را گم کرده ام .
می بینی...
دیگر تمام فصلهایم
بی تو...
بارانی ست.....