چرا گرفته دلت ...

چرا گرفته دلت ...

سهراب سپهری، شاعر و نقاش، در خانواده‌ای اهل فرهنگ زاده شد. از کودکی به نقاشی علاقه داشت. دورۀ دانشرای مقدماتی را در تهران گذراند، سپس دو سال در ادارۀ فرهنگ کاشان به کار پرداخت و دپیلم کامل متوسطه را به پایان برد. در این دوره، دوستی‌ با مشفق کاشانی موجب انس بیشتر سهراب با ادبیات و انجمن‌های ادبی شد. دفتر «در کنار چمن» یا آرامگاه عشق حاصل تجربه‌اندورزی‌های ادبی این دوره از زندگی اوست. سال ۱۳۲۷ برای تحصیل در دانشکدۀ هنرهای زیبا به تهران بازگشت. در تهران با نیما یوشیج آشنا شد و به شعر نو گرایش پیدا کرد. شعر او بازتاب تجربه‌های روحی او و دل‌بستگی‌های همیشگی‌اش به عناصر طبیعت است. زبان و بیان او در پرداختن به این تجربه‌ها و دل‌بستگی‌ها در شعرهایش همواره یکسان نیست؛ اما درمجموع، شیوۀ او در پراخت تصویری مشاهدات عینی و سیر و سلوک ذهنی‌اش، به سبک شعرش در میان معاصرانش تمایز چشمگیری بخشیده است. از او هشت دفتر شعر (مرگ رنگ، زندگی خواب‌ها، آوار آفتاب، شرق اندوه، حجم سبز، صدای پای آب، مسافر، و ما هیچ، ما نگاه) منتشر شده که به هشت کتاب نیز معروف شده است.

#فرهنگستان_زبان_و_ادب_فارسی
#سهراب_سپهری
#خسرو_شکیبایی