ایران دژی نفوذناپذیر

در گذر ایام، بر فراز این خاک اهورایی، ملتی ایستاده است که ریشه‌هایش در عمق تاریخ و شاخه‌هایش در آسمانِ باور گره خورده است. ایران، نه فقط یک جغرافیای سیاسی، که تبلور اراده‌ای است که در بسترِ دین مبین اسلام، قوام یافته و در برابر هر تهاجمی، چون سدی پولادین مقاومت کرده است.
دشمنان، چه آنان که دیروز در لباس استعمار و امروز در پوششی دیگر، خیال خامِ سقوط این تمدن و از پای درآوردنِ باورهایش را در سر می‌پرورانند، سخت در اشتباهند. آنان فراموش کرده‌اند که این سرزمین، با خونِ هزاران شهید، آبیاری شده و با ایمانِ نستوهِ مردمانش، استحکام یافته است. هر بار که گمان کرده‌اند با ضربه‌ای، این بنای عظیم را فرو می‌ریزند، غافل از آن بوده‌اند که هر تیشه بر ریشه‌اش، در حقیقت، آن را محکم‌تر در خاک فرو می‌برد.
اسلام، نه یک دینِ گذرا، که حقیقتی جاودان است که در تار و پودِ فرهنگ و هویتِ این ملت تنیده شده است. این دین، به آنان که در ظلمتِ جهل و کفر به سر می‌برند، نشان داده است که چگونه نوری تابناک، تاریکی‌ها را می‌شکافد و چگونه ایمانی راسخ، صلابتِ کوه را به ارمغان می‌آورد. هرچه بر فشار دشمن افزوده می‌شود، شعله‌های مقاومت در دلِ ایرانیان افروخته‌تر می‌گردد و هرچه توطئه‌ها پیچیده‌تر می‌شود، وحدت و همدلی آنان، استوارتر می‌گردد.
حرف‌های پوچ و تهدیدهای توخالیِ دشمن، تنها پژواکی است در بیابانِ سردرگمیِ آنان. آنان که طعمِ شکست‌های پی‌درپی را چشیده‌اند و از صلابتِ این ملت، زانوی غم بغل گرفته‌اند، هرگز نخواهند فهمید که این سرزمین، با اتکا به خدا و همدلیِ مردمش، راهِ پر افتخارِ خود را ادامه خواهد داد. اسلام، دینِ پیروزی و مقاومت است و ایران، خانه‌ی ابدیِ این اقتدار.
ایران، سرای من است؛ اسلام، خدای من است.