بجز غم تو که با جان

بجز غم تو که با جان
من هم‌آغوشست …
مرا صداے تو هر صبح و
شام در گوشست …
چراغ خانه چشم منـے
نمیدانـے که بـے تو چشم
من و صحن خانه خاموشست
قسم به زلف سیاهت
چنان پریشانم …
که هر چه غیر تو از خاطرم فراموشست …
ز چشمم اے گل مهتاب
خفته در پس ابر ‌…
چو ماه رفتـے و شب‌هاے
من سیه‌پوشست …

✍مهدے‌سهیلے

پ.ن:سوگوارےپدرشهیدامنیت
سعیدپویان‌بربالین‌پسرش🥀
#بچھ‌هاےآسیدعلے