حسین جان

در اوایل طلبگی که هنوز خیلی بچه تر از الآن بودم استادی داشتیم بنام « کل احمد » یا کربلایی احمد میدونین چرا به بچه میگن بچه ؟ چون هنوز « ب » کوچکه و هنوز ب بزرگ نشده ) خلاصه... استاد به هر که می رسید می گفت که « تا قیامت دوستت دارم.. » و بخاطر همین تکیه کلامش مرید و خواهان زیادی پیدا کرده بود و رنگ و بوی امام حسین علیه السلام رو گرفته بود...
•
روزی منزل استاد رفته بودم که استاد مثل همیشه در تشکر همین جمله را به همسرش گفت...
خانومش لبخندی زد و با همان لهجه ی قمی گفت « این منظورش امام حسینه و بعد با یه لحنی خاص گفت : « گول این حرفشو نخورین » و من خیلی خیلی شگفت زده شدم !
استاد که تازه دست قلبش برام رو شده بود..
فرمودند که :
• محبت تون رو خرج امام حسین کنین
• مال تون رو خرج حضرت رقیه سلام الله علیها..
• اشک تون رو خرج علی اصغر و علی اکبر
• گردنت تون رو بدین دست علی مرتضی
• قلب تون رو هم بدین به امام حسین
• هدیه ها تون رو تقدیم کنین به حضرت زهرا سلام الله علیها...
• سر هم که ارزشی نداره ارزش سر به زبانشه که تسبیح خدا رو بگوید و یاحسین اگه همین هم... نبود که هیچ !
• ارزشمند ترین عضو بدن مومن هم جگرشه ؛ اونم بندازه جلو دشمن دین..!
به نیت لله رب العالمین..... !!
• اگه چیزی دیگه ای دارین بندازین دور ؛ که دیگه چیزی بدرد تون نمی خوره !!
•
🚩• حسین جان ؛ من شب های جمعه را بخاطر تو دوست دارم..
❄️☀️💐☀️❄️

‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌