خـودتـان را #نـابــود نـکـنـیـد

خـودتـان را #نـابــود نـکـنـیـد
بــرای آدمـهـایـی بــی احـسـاس
کـسـانـی کـه نـه شـمـا را مـیـبــیـنـنـد
نـه صـدای شـمـا را مـیـشـنـونـد"مـجـازیـی"
بــدانـیـد ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺍﺯ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻌﯿﺪ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺯ انـسـان هـا ﺑُﺖ ﻧﺴﺎﺯیـد
ﺍﮔﺮ ﺑﻪ شـمـا #ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ، قـطـعـا "بــرتـری" داریـد
دنـبــالِ جـبــران نـبــاشـیـد و وقـت خـود را نـگـیـریـد.
#زمـان بــا ارزش اسـت.
یـاد بــگـیـریـد زمـیـن خـوردن بــخـشـی از زنـدگـیـسـت
بــلـنـد شـویـد دوبــاره و دوبــاره
اگـر آرام نـیـسـتـیـد از مـحـیـطـی کـه هـسـتـیـد بــرای چـنـد سـاعـتـی دورشـویـد
خـود را بــه قـهـوه ای در شـیـکـ تـریـن کـافـه شـهـر مـهـمـان کـنـیـد
یـادتـان بــاشـد در ایـن نـمـایـشـنـامـه ای کـهـ اسـمـش زنـدگـیـسـت بــخـشـی از لـبــخـنـد هـایـمـان را از روی #اجـبــار زدیـم
عـادت بــه بــودن هـا نـکـنـیـد، انـسـانـهـا رفـتـن را از بَــرنـد؛
و بــعـضـی هـا هـم از دور زیـبــا تـرنـد!
یـاد بــگـیـریـد کـسـی را #قـضـاوت نـکـنـیـد
هـر کـسـی مـشـکـلـات خـاصـی در زنـدگـی خـودش داشـتـه اسـت و آن هـا را گـذرانـده
هـر وقـت جـای او بــودیـد مـیـتـوانـیـد او را تـحـلـیـل کـنـیـد
کـسـی را مـورد تـمـسـخـر قـرار نـدهـیـد
زیـبــا بــودن یـا نـبــودن دسـت کـسـی نـیـسـت کـار ژنـتـیـک اسـت
رفـتـار و عـقـایـد کـسـی را بــهـ سـُخـره نـگـیـریـد
در بــرخـورد بــا دیـگـران اول او را بــسـنـجـیـد
و بــهـتـر اسـت بــرای نـقـض چـیـزی اول آن را بــلـد بــاشـیـد
آنـجـاسـت کـه مـیـکـوبــیـد و از نـو مـیـسـازیـد》☆








بــه نـظـرم،
《-آدم هـایـی کـه روح بــزرگـی دارنـد عـقـده هـای کـمـتـری دارنـد شـعـور بــیـشـتـر دارنـد
و قـلـب مـهـربــان تـری...💙》

نـابــخـشـودهـ✍....