گاهی دوست داشتن به رسیدن ختم نمی شود.

گاهی دوست داشتن به رسیدن ختم نمی شود.
گاهی سهم آدم از یک نفر فقط چند خاطره، چند لبخند و
دلتنگی هایی است که با گذشت زمان هم رنگ نمی بازند.
بعضی آدمها نمی مانند اما حضوری از خودشان به جا میگذارند که هیچ فاصله ای توان پاک کردنش را ندارد.
آنها میروند ، زندگی مسیر خودش را ادامه میدهد اما جایی در قلبت همیشه برایشان روشن می ماند ؛ جایی که نه زمان به آن دسترسی دارد و نه فراموشی .
شاید عشق همیشه در کنار هم بودن نباشد.
شاید گاهی دوست داشتن یعنی آرزو کنی حتی اگر قرار نیست دوباره او را ببینی‌ دنیا با او مهربان تر از چیزی باشد که با تو بود. و اگر روزی دوباره از کنار هم عبور کنیم شاید فقط در سكوت لبخند بزنیم ؛ چون بعضی دوست داشتنها هیچ وقت تمام نمیشوند؛ فقط یاد میگیرند بی صدا ادامه پیدا کنند.