چرا BTS برای کره ای ها اینقدر مهم است؟

چرا BTS برای کره ای ها اینقدر مهم است؟

ترانه ی آریرانگ» با اجرای BTS مدت هاست که دیگر فقط نام یک آلبوم نیست؛ امروز این صدای جمعی استادیوم های سراسر جهان است. در ژاپن بیش از ۱۱۰ هزار نفر در توکیو دوم با هم آهنگ فولکلور کره ای آریرانگ» را خواندند و در تامپا آمریکا انگار خود شهر بخشی از کنسرت شده بود ساختمان ها پلها و حتی فرودگاه به رنگ بنفش مخصوص BTS درآمدند و تور آمریکای شمالی را به یک جشن شهری در مقیاس بزرگ تبدیل کردند.

هنگام اجرای قطعه ی Body to Body از آلبوم

جدید ARIRANG، ناگهان تم آریرانگ» شنیده شد - - و جمعیت بلافاصله و بدون مکث آن را همراهی کرد گویی امری طبیعی بود. اینگونه بود که در مقابل چشمان مخاطبان تصویری که زمانی فقط توسط بان شی هیوک، رئیس HYBE، پیش بینی شده بود - اجرای جمعی و استادیومی آریرانگ» در
نام آلبوم باعث میشود این بازگشت چیزی فراتر از یک کامبک معمولی گروه پاپ باشد. آریرانگ» فقط یک آهنگ فولکلور نیست بلکه کد احساسی فرهنگ کره ای است در آن هم جدایی هست هم دلتنگی و هم عبور از گردنه های زندگی برای کره ای هایی که در خارج از کشور زندگی میکنند این ملودی مدتی است که به زبان خاطره تبدیل شده است - خاطره ی دوری از وطن از دست دادن و بازگشت که لزوماً همیشه ممکن نیست اما همیشه در درون اتفاق می افتد. موفقیت BTS در خارج از کشور تا حد زیادی به لطف دیاسپوراهای کره ای میسر شد که قبلاً با pop آشنا بودند و آن را به عنوان بخشی از هویت خود پذیرفته بودند. این صرفاً عشق یک طرفه ی طرفداران نیست بلکه یک گفتمان است که در آن افراد خارج از کره از طریق BTS خودشان را دوباره کشف میکنند و با تعلقات فرهنگی خود آشتی میکنند

جونی لی روزنامه نگار ورزشی آمریکایی کره ای تبار نوشته است که BTS برای او به نوعی پلی به سوی هویت خودش تبدیل شده است. او مدتها در فرهنگ پاپ آمریکایی تصویرهایی را که میتوانست با آنها ارتباط برقرا کند ، کم داشت و وقتی دید که BTS
- یک گروه کره ای که به انگلیسی نمی خواند
- در مرکز صحنه ی موسیقی جهان قرار
گرفته اند برای اولین بار احساس کرد که چنین الگوهای موفقی برای او نیز وجود دارند. او کنسرت سال ۲۰۲۱ در SoFi Stadium لس آنجلس را که در آن ده ها هزار نفر به زبان کره ای می خواندند لحظه ای توصیف کرد که در آن کره و آمریکا دیگر جدا از هم وجود نداشتند.
برای کره ای های خارج از کشور اهمیت BTS حتى شخصیتر است. جائه ها کیم

روزنامه نگار کره ای تبار اشاره کرده است که موفقیت گروه برای بسیاری از افراد به سرپرستی گرفته شده فرصتی برای بازگشت به ریشه هایشان بوده است که در کودکی

بیگانه و جدا افتاده به نظر می رسیدند کیم

گندریون که در آمریکا بزرگ شده است اعتراف کرده که مدتها به طور آگاهانه از هر چیزی کره ای دوری می کرد - تا برجسته نباشد و مورد تمسخر قرار نگیرد. اما BTS این تصور را تغییر داد او از طریق موسیقی آنها نه تنها برای اولین بار اصل و نسب خود را پذیرفت بلکه دیگر آن را پنهان نکرد

از این داستانها تصویری گسترده تر شکل می گیرد. BTS صرفاً یک پدیده ی جهانی pop- نیست. برای کره ای ها خارج از وطن آنها اثبات این موضوع شده اند که زبان نام ظاهر و حساسیت فرهنگی دیگر در حاشیه» نیستند بلکه میتوانند بخشی از مرکز توجه جهانی باشند.
هویتی که در موسیقی تنیده شده است در آلبوم ARIRANG، موضوع هویت نه تنها از طریق ایده ها، بلکه به معنای واقعی کلمه در صدا و متنها گنجانده شده است. در Body to Body ، بخشی از آریرانگ» سنتی به طور غیرمنتظره ای در جریان الکترونیک ظاهر می شود و ملودی کهن کره ای را با زبان موسیقی پاپ مدرن پیوند میزند.

در آهنگ they don't know bout us عبارتی ساده و تقریباً گیرا بیان می شود: Were just seven people - ما فقط هفت نفر هستیم» و «We feel the same - «ما همانی را احساس می کنیم که همه احساس میکنند. در پس این گفته یادآوری وجود دارد BTS حتی با تبدیل شدن به نمادی جهانی همچنان خود را مردمی عادی میداند