کی به اندک بادی اقیانوس لرزان می شود

کی به اندک بادی اقیانوس لرزان می شود
کوه کی با یک خراش ساده ویران می شود
عاشق رفتن کی از رفتن پشیمان می شود
کی میان ابر های تیره پنهان می شود
آسمان ما که با خون شهیدان روشن است
مرتضی تا بود کارش غیر شیدایی نبود
مجتبی میگفت اینم غیر زیبایی نبود
شد پشیمان هر کسی اینجا زلیخایی نبود
مصطفی هم رفت آری او هم اینجایی نبود
مرد های مرد را آغاز و پایان روشن است

سالروز شهادت برادر فرهیخته مهندس مصطفی احمدی روشن دانشمند هسته ای کشورمان تسلیت باد



.