مگه قهری با من باشه ...

مگه قهری با من باشه ...
رفاقت که سر جاشه ...
وقتی از همه دنیا دلت میگیره میری‌ سراغ کسی که همیشه حالت باهاش خوبه ...
اصلا دلم واسه شماها تنگه.
واسه شماها که رفتید و پرواز کردید. نگاه هم نمی‌کنید که ما اینجا داریم پَرسه می‌زنیم.
آه ای بی تابی درد آورم کجایی!
باز شب شد وآسمان بدون هیچ ستاره خوابید.
آهای آسمان! یادت رفته که این ستاره‌ها بودند تا راه سوت وکور را نشان بدهند؟
خسته‌ام. مثل پرستوی مهاجر بال شکسته.
مثل صیادی که از نبود صید به خانه باز نمی‌گردد وآرام وخسته قدم برمی‌دارد تا دیرتر به منزل برسد.
مثل کودکی که دفتر مشقش را نمی‌آورد تا مبادا غم مادر از بابت نمره‌ی تلخش بیشتر شود.
مثل نسیمی که اگر بوزد همه‌ی برگهای درختان را با خود می‌برد و آنوقت درختان ، در حسرت شکوفه‌های بهاری می‌مانند.
مثل گلوله‌های برفی که روی زمین نمی‌نشیند تا چکمه‌ی دخترک فقیر پُراز آب نشود.
آه دلم از دنیا گرفت ...
می‌شود گاهی ما را با خیال خود ببرید ، همانجا که گلوله‌ها را با خود بُردید و نگاه نگران ما را هرگز ...
چه می‌شود اگر روزی برای بودن در کنارمان بی‌تاب شوید 😭😭
دلمان بدجور تنگ است💔
راستی رفاقت هنوز سرجایش هست ؟

#رفیق‌آسمونـےمن💔
#شهید_حاج_احمد_کاظمی

🕊🎋#فاتح_خرمشهر🎋🕊