عاشقانه های شبنم

می‌دونی چی توی این سکانس برای من قشنگه؟ اینکه خیلی ساده نشون می‌ده عشق همیشه قرار نیست با حرف‌های بزرگ یا کارهای عجیب خودش رو نشون بده ما خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم کسی که دوستمون داره حتماً باید کار خاصی برامون بکنه تا بفهمیم دوست داشته می‌شیم در حالی که شاید دوست داشتن واقعی خیلی وقت‌ها همین چیزهای ساده باشه.
اینکه یکی صدای خنده‌ت رو بشناسه و بفهمه کِی واقعاً خوشحالی و کی فقط داری می‌خندی فرق نگاه‌هات رو بدونه تغییر کوچیک توی ظاهرت رو ببینه از روی صدات بفهمه حالت خوب نیست یا حتی یادش بمونه وقتی هوا سرده کلاه سرت بذاری
شاید این چیزها از بیرون خیلی معمولی به نظر برسن، ولی وقتی کسی واقعاً برات مهمه همین معمولی‌ها دیگه معمولی نیستن به نظرم یکی از قشنگ‌ترین شکل‌های دوست داشتن همینه اینکه یکی واقعاً تو رو ببینه بشناسدت ویا بی سروصدا با دیدن جایی یا چیزی بیاد تو بیفته