نام «محمد» همانند خورشیدی است که هرگاه بر زبان آید، جهان

نام «محمد» همانند خورشیدی است که هرگاه بر زبان آید، جهان دل را روشن می‌سازد و جان آدمی را به سجده فرو می‌آورد. این نام، آوای ستایش الهی است؛ نامی که از ازل در لوح تقدیر نگاشته شد، پیش از آنکه سپهر برپا گردد و آفرینش جان گیرد. «محمد» یعنی ستوده‌ای که خالق هستی، او را به کمال برگزید و به رسالت رحمت برای جهانیان فرستاد؛ پیامبری که وجودش آیه‌ی مهر و سرود زندگی بود.

میلادش، انفجار نوری در تاریکی تاریخ بود؛ روزی که سپیده‌دم حقیقت، شب جهل و ستم را درید و نسیم آرامش، در کوچه‌های خسته‌ی بشریت وزیدن گرفت. آمدنش، بارانی بر کویر دل‌ها بود و ندایش، بیداری فطرت خفته‌ی انسان‌ها.

اینک در آستانه‌ی میلاد خجسته‌ی پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی (ص)، دل‌ها غرق در سرور و زبان‌ها آذین‌بسته‌ی تبریک است. این روز مبارک را به همه‌ی عاشقان حقیقت و رهپویان نور تهنیت می‌گویم؛ باشد که پرتو مهرش در جان‌هایمان جاودان بماند و راه زندگانی‌مان را روشن سازد.