.

.
با افزایش محبوبیت قهوه در امپراتوری عثمانی، سرانجام راه خود را به ایران باز کرد. اولین سوابق قهوه در ایران به قرن شانزدهم میلادی و دوران سلطنت شاه عباس اول صفوی بازمی‌گردد.
طبق روایات تاریخی، شاه عباس اول در سفرهای خود با قهوه آشنا شد و شیفته این نوشیدنی گردید. در پی آن، قهوه را به دربار سلطنتی خود معرفی کرد و در میان نخبگان به سرعت محبوبیت یافت.
نقش راه های تجاری
حرکت قهوه به ایران به شدت توسط ارتباطات تجاری گسترده‌ای که اتیوپی، عربستان و خاورمیانه را به هم متصل می‌کرد، تسهیل شد.
این مسیرها برای گسترش قهوه و ترغیب مردم ایران به نوشیدن آن اهمیت داشتند. بازرگانان و مسافران ایرانی که به قهوه‌خانه‌های عربستان می‌رفتند، عادت نوشیدن قهوه را به همراه خود آوردند و به زندگی اجتماعی و سنت‌های ایرانی رنگ و لعاب بیشتری بخشیدند. راه‌های تجاری پر رونق در دوران صفوی با تسهیل دسترسی و محبوبیت قهوه در میان طبقات مختلف، آن را بیش از پیش به بخشی از جامعه ایرانی تبدیل کرد.
ظهور قهوه‌خانه ها
با گسترش محبوبیت قهوه فراتر از دیوارهای کاخ، اولین مراکز نوشیدن قهوه ایرانی با نام “قهوه‌خانه” ظهور کردند. این مکان‌ها به سرعت به مراکز اجتماعی پر جنب و جوش تبدیل شدند که افراد از همه اقشار جامعه در آنجا گرد هم می‌آمدند تا قهوه بنوشند، ایده‌ها را تبادل کنند و در مباحثات پرشور شرکت کنند.
قهوه‌خانه‌ها به عنوان مراکز فرهنگی در جامعه ایرانی عمل می‌کردند. مشتریان در حین لذت بردن از قهوه در طیف وسیعی از فعالیت‌ها شرکت می‌کردند:
بازی شطرنج و تخته نرد
بحث در مورد سیاست و رویدادهای جاری
گوش دادن به شعرخوانی و داستان‌گویی
انجام معاملات تجاری